Postanowienie SN z dnia 23 grudnia 2025 r., sygn. I CSK 2281/25

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Tomasz Szanciło

na posiedzeniu niejawnym 23 grudnia 2025 r. w Warszawie
‎w sprawie z wniosku M.J.

z udziałem K.C.
‎o przyjęcie do szpitala psychiatrycznego bez zgody,
‎na skutek skargi kasacyjnej K.C.
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
‎z 26 lipca 2024 r., VI Ca 407/24,

3. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

4. zasądza od K.C. na rzecz M.J. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych)tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego – wraz
‎ z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie
‎ od dnia następnego po upływie tygodnia od dnia doręczenia
‎ uczestniczce postępowania odpisu postanowienia do dnia
‎ zapłaty.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną uczestniczki K.C. od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 26 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W judykaturze wielokrotnie wypowiadano się na temat charakteru skargi kasacyjnej (zob. np. postanowienia SN: z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18; z 15 kwietnia 2021 r., I CSK 43/21; z 25 sierpnia 2021 r., II CSK 216/21; z 23 maja 2024 r., I CSK 364/24). Wskazano m.in. że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.