Interpretacja indywidualna z dnia 13 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-1.4011.705.2025.1.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą samotnie wychowującą (…) letnie dziecko, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W latach 2022 – 2023 uzyskała Pani dochód ze stosunku pracy opodatkowany na zasadach ogólnych według skali podatkowej, a także prowadziła Pani działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Złożyła Pani za te lata zeznania:

·PIT-37 – dla dochodów ze stosunku pracy, w którym skorzystała Pani z preferencyjnego rozliczenia, jako osoby samotnie wychowującej dziecko na mocy art. 6 ust. 4c ww. ustawy,

·PIT-28 - dla działalności opodatkowanej ryczałtem.

W zeznaniach PIT-37 skorzystała Pani z preferencyjnego sposobu opodatkowania dla samotnie wychowujących dziecko.

Nie zastosowała Pani i nie odliczyła ulgi prorodzinnej, o której mowa w art., 27f ustawy.

Urząd Skarbowy w rozmowie telefonicznej (nie było kontroli, ani prowadzonego postępowania) zakwestionował prawo do tej preferencji, argumentując, że z uwagi na prowadzenie działalności opodatkowanej ryczałtem nie może Pani korzystać z rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko, powołując się na art. 6 ust. 8 cytowanej wyżej ustawy.

Pytanie

Czy w opisanej sytuacji – jeśli w latach 2022-2023 uzyskała Pani zarówno przychody z działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem, jak i dochody z umowy o pracę opodatkowane według skali – ma Pani prawo do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko (art. 6 ust. 4c ustawy o PIT) w odniesieniu do dochodów z umowy o pracę?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że pomimo prowadzenia działalności gospodarczej na zasadzie ryczałtu, ma Pani prawo do rozliczenia się za te lata, jako osoba samotnie wychowująca dziecko, w zakresie dochodów opodatkowanych skalą podatkową (tj. z umowy o pracę).

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o PIT umożliwia osobie samotnie wychowującej dziecko rozliczenie podatku w preferencyjny sposób, tj. na zasadzie podwójnego podatku od połowy dochodu.

Art. 6 ust. 8 ustawy o PIT stanowi, że sposób ten „nie ma zastosowania do osób, które w roku podatkowym stosowały przepisy o zryczałtowanym podatku dochodowym”, jednak należy interpretować ten przepis w zakresie dochodów opodatkowanych ryczałtem, a nie jako całkowite pozbawienie podatnika prawa do preferencji z tytułu dochodów opodatkowanych na zasadach ogólnych.

Pragnie Pani wskazać, że dochody z umowy o pracę są rozliczane według skali i podlegają zasadom, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o PIT, dlatego spełnia Pani wszystkie przesłanki do zastosowania preferencji.

Podkreśla Pani, że celem regulacji art. 6 ust. 8 ustawy o PIT - wprowadzonego przez Polski Ład - było jedynie ograniczenie możliwości korzystania z preferencji przez osoby, które całość swoich dochodów opodatkowują w sposób odrębny od skali, nie zaś wyłączenie z tej preferencji osób uzyskujących dochody z różnych źródeł.

Taka sytuacja budzi poważne wątpliwości w świetle konstytucyjnych zasad sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji RP) oraz polityki wspierania rodzin, wyrażonej w art. 18. i art. 71 ust. 1 Konstytucji RP.

Wykluczenie z prawa do preferencyjnego rozliczenia się z dzieckiem, tylko z powodu wyboru formy opodatkowania (która z założenia ma uprościć działalność gospodarczą i odciążyć mikroprzedsiębiorców), przy jednoczesnym uzyskiwaniu dochodów opodatkowanych na zasadach ogólnych, w istocie skutkowałaby nierównym traktowaniem rodzin i de facto ich dyskryminacją względem innych podatników.

To przeczyłoby zasadzie wyrażonej w art. 32 Konstytucji RP, który stanowi, że wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Stosownie do art. 6 ust. 4c ww. ustawy:

Zgodnie z art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2022 r. i 2023 r. przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko, podkreślić należy, że wszystkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.

Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja skierowana do rodziców samotnie wychowujących dzieci obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym okolicznościami wykluczającymi możliwość zastosowania preferencyjnego rozliczenia, które wskazane są w art. 6 ust. 4f i ust. 8 ww. ustawy.

Z uzasadnienia do zmiany brzmienia art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że projekt ustawy zmieniającej (ustawa z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) przewiduje w szczególności poszerzenie prawa do wspólnego opodatkowania małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci w odniesieniu do tych podatników, do których mają zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub przepisy o ryczałcie, w zakresie opodatkowania przychodów innych niż z tytułu tzw. najmu prywatnego i którzy przez cały rok podatkowy nie osiągnęli przychodów, ani nie ponieśli kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w tych przepisach, nie są również obowiązani lub nie korzystają z uprawnienia na podstawie tych przepisów do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, ani nie są obowiązani albo nie korzystają z uprawnienia na podstawie tych przepisów do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, tj. podatników, którzy złożą tzw. „zerowy” PIT-36L lub PIT-28.

Ustawodawca uzależnił więc prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie wszystkich warunków określonych w stosownych przepisach, tj.:

·posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci);

·samotnego wychowywania w roku podatkowym dziecka (dzieci);

·niewychowywania wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jednego dziecka, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci;

·braku zastosowania w stosunku do podatnika i jego dziecka przepisów art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego, w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; oraz

·niepodlegania opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W złożonym wniosku wskazała Pani, że jest osobą samotnie wychowującą (…) letnie dziecko, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W latach 2022 – 2023 uzyskała Pani dochód ze stosunku pracy opodatkowany na zasadach ogólnych według skali podatkowej, a także prowadziła Pani działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Złożyła Pani za te lata zeznania:

·PIT-37 – dla dochodów ze stosunku pracy, w którym skorzystała Pani z preferencyjnego rozliczenia, jako osoba samotnie wychowująca dziecko na mocy art. 6 ust. 4c ww. ustawy,

·PIT-28 - dla działalności opodatkowanej ryczałtem.

Biorąc pod uwagę wskazane przepisy, stwierdzić należy, że negatywną przesłanką skorzystania przez Panią w latach 2022-2023, z możliwości obliczenia podatku w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, jest zastosowanie przez Panią w 2022 r. oraz w 2023 r. przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, w zakresie osiągniętych w ww. latach podatkowych przychodów z działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ryczałtu.

Z treści przytoczonego wcześniej art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wynika, że osoba, która samotnie wychowuje dziecko, ale do rozliczania swoich dochodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej wybrała opodatkowanie na zasadach ryczałtu zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym i która osiągnęła w roku podatkowym przychody - z preferencyjnych zasad opodatkowania, przewidzianych w art. 6 ust. 4c ww. ustawy, skorzystać nie może.

Fakt, że osoba taka uzyskuje również dochody opodatkowane na tzw. zasadach ogólnych, tj. według skali określonej w art. 27 omawianej ustawy, np. z umowy o pracę, jest w tej sytuacji bez znaczenia, skoro wolą ustawodawcy – co jasno wynika z treści wyżej powołanych przepisów – było wyłączenie z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów osób, które do opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej stosują tzw. ryczałt.

Podsumowując, należy stwierdzić, że skoro w 2022 r. oraz w 2023 r. osiągnęła Pani przychody z działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, to nie przysługuje Pani prawo rozliczenia dochodów z umowy o pracę w preferencyjny sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki wykluczającej określonej w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. osiągnięcie przychodu z działalności gospodarczej opodatkowanego na zasadach wynikających z ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

·Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

·Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

·W odniesieniu do powołanego we własnym stanowisku w sprawie art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który stanowi, że:

wskazuję, że:

Zasada demokratycznego państwa prawnego wyznacza kierunki rozwoju ustroju państwa, stanowi nakaz dla parlamentu, ale i całego aparatu państwowego, by jego działalność służyła realizacji tej zasady. W zasadzie tej wyrażona została wola, aby państwo było rządzone prawem, by prawo stało ponad państwem, było wytyczną działania dla niego i dla społeczeństwa. Wynika stąd i najwyższa ranga Konstytucji w systemie źródeł prawa, i rola ustawy uchwalanej przez parlament, jej priorytet w tworzeniu porządku prawnego w państwie. W demokratycznym państwie prawnym byt organu państwowego opiera się na prawie, które określa zarazem kompetencje tego organu i wyznacza granice jego działalności.

Konstytucja stwierdza, że ma to być demokratyczne państwo prawne, a więc ma ono zabezpieczać wpływ obywateli na władzę państwową i ich udział w podejmowaniu decyzji państwowych. Wynika stąd także zasada poszanowania wolności i praw jednostki. W demokratycznym państwie prawnym mają być zabezpieczone nie tylko prawa większości, ale także winien być uznawany głos i wola mniejszości społeczeństwa. Ma to być bowiem demokratyczne państwo prawne urzeczywistniające zasady sprawiedliwości społecznej. Konsekwencje zatem jej przyjęcia są ważne dla zagwarantowania zasady pluralizmu politycznego (wolność tworzenia partii politycznych), systemu reprezentacji (demokratyczny wybór przedstawicieli społeczeństwa), form demokracji bezpośredniej (różne postacie referendum) i roli różnorodnych form samorządu społecznego z samorządem terytorialnym włącznie.

Stosując zasadę demokratycznego państwa wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz powołane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych byłem zobowiązany w opisanej sytuacji wydać takie (jak wydano), a nie inne rozstrzygnięcie. Odmienne postępowanie byłoby sprzeczne z powołaną przez Panią zasadą.

·W odniesieniu natomiast do określonej w art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej zasady równego traktowania obywateli, należy podnieść, że o naruszeniu tej zasady można mówić, gdy w tożsamej sytuacji różnicuje się prawa jednostki. Ta wynikająca z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP zasada oznacza, że podmioty o tym samym statusie prawnym, mogą w tej samej sytuacji faktycznej i prawnej, oczekiwać takiego samego rozstrzygnięcia w procesie stosowania prawa – tj. wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się daną cechą istotną w równym stopniu, powinny być traktowane równo, tj. bez zróżnicowań zarówno faworyzujących, jak i dyskryminujących.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.