Postanowienie NSA z dnia 8 października 2025 r., sygn. III OSK 1610/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej małoletnich A.S. i K.S. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego J.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 135/25 o odrzuceniu skargi małoletnich A.S. i K.S. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego J.S. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 27 września 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku o podjęcie uchwały o zniesieniu użytku ekologicznego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie w całości.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 135/25, po rozpoznaniu sprawy ze skargi małoletnich A.S. i K.S. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego J.S. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 27 września 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku o podjęcie uchwały o zniesieniu użytku ekologicznego, odrzucił skargę (pkt 1) oraz zwrócił skarżącym kwotę 300 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2).

W uzasadnieniu postanowienia podał, że Rada Gminy [...], po rozpatrzeniu wniosku z dnia 3 stycznia 2023 o podjęcie uchwały o zniesieniu użytku ekologicznego na obszarze o powierzchni [...] m2, obejmującym działki nr [...], obręb [...], Gmina [...], uchwałą z dnia 27 września 2024 r. nr [...] – podjętą na podstawie art. 241 i art. 242 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej w skrócie: "k.p.a.") oraz art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 609 ze zm., dalej w skrócie: "u.s.g.") – odmówiła uwzględnienia wniosku. W uzasadnieniu uchwały wskazała, że skuteczność art. 44 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1336 ze zm., dalej w skrócie: "u.o.p.") wymaga tego, aby przesłanka "utraty wartości przyrodniczych i krajobrazowych, ze względu na które ustanowiono formę ochrony przyrody" nie mogła ziszczać się ipso facto w wyniku samowolnego działania osób trzecich, które najpierw dokonały ingerencji w użytek ekologiczny, a następnie żądają jego zniesienia. Wnioskodawca zażądał zniesienia użytku ekologicznego "[...]", stanowiącego otulinę użytku [...] (rozporządzenie nr 339 Wojewody Małopolskiego z dnia 21 grudnia 2001 r. w sprawie uznania za użytek ekologiczny) na obszarze [...] m2 (działki nr [...]) z powołaniem się na to, że w latach 2015-2017 wybudował tam budynek gospodarczy, urządził ogród, nasadził drzewa i krzewy. Rada Gminy [...] zwróciła uwagę na to, że: 1) zmiana zagospodarowania nieruchomości była nielegalna (decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 15 marca 2024 r. nr [...] o nakazie rozbiórki budynku gospodarczego zrealizowanego bez zgłoszenia budowy w związku z nieprzedłożeniem dokumentów legalizacyjnych w terminie – postępowanie odwoławcze w toku); 2) obszar nie utracił swoich wartości przyrodniczych i krajobrazowych choćby dlatego, że stanowi otulinę dla [...] oraz tworzy z nim niepodzielny ekosystem zachowujący fiołka bagiennego; 3) pozytywne załatwienie wniosku ustanowiłoby precedens sprowadzający się do tego, że właściciele działek objętych ochroną samowolnie doprowadzaliby do utraty wartości przyrodniczych i krajobrazowych, licząc na zniesienie ochrony; 4) jeśli decyzja w/w PINB w [...] zostanie wykonana, to będzie możliwość odtworzenia stanu ochrony.