Aktywa niematerialne - istotna jest ich wycena, ale też identyfikacja
SPRAWOZDANIA Choć w ostatnim czasie nie było istotnych zmian w przepisach dotyczących wartości niematerialnych i prawnych, w praktyce wciąż pojawiają się liczne błędy przy ich rozpoznawaniu i wycenie w sprawozdaniu finansowym. Coraz częściej wynikają one z upowszechnienia modeli subskrypcyjnych, usług SaaS oraz nowych form korzystania z oprogramowania i technologii.
WNiP czy koszt rozliczany w czasie
Zmiany gospodarcze wpływają na sposób zawierania umów o korzystanie z aktywów niematerialnych. Coraz rzadziej mamy do czynienia z klasycznym korzystaniem z wartości niematerialnych i prawnych (dalej: WNiP) w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o rachunkowości. Obecnie dominują tzw. modele subskrypcyjne, które nie zapewniają jednostce kontroli nad składnikiem będącym przedmiotem umowy. Takie subskrypcje – bardzo często dotyczące oprogramowania księgowego czy systemów wspierających zarządzanie – nie spełniają kryteriów ujęcia jako aktywa trwałe. Warto przypomnieć, że wartości niematerialne i prawne zaliczane do aktywów trwałych to nabyte przez jednostkę prawa majątkowe i przywileje, które:
- nadają się do gospodarczego wykorzystania,
- będą użytkowane dłużej niż rok,
- są przeznaczone na potrzeby jednostki.
Zalicza się do nich w szczególności (art. 3 ust. 1 pkt 14 u.r.):
- autorskie prawa majątkowe, prawa pokrewne, licencje i koncesje,
- prawa do wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych i zdobniczych,
- know-how, czyli wartość informacji związanych z wiedzą w dziedzinach przemysłowej, naukowej, handlowej lub organizacyjnej,
- nabytą wartość firmy,
- koszty zakończonych prac rozwojowych.
W bilansie sporządzanym według załącznika nr 1 do ustawy o rachunkowości wartości niematerialne i prawne prezentuje się w następujących grupach:
- koszty zakończonych prac rozwojowych,
- wartość firmy,
- inne wartości niematerialne i prawne,
- zaliczki na wartości niematerialne i prawne.
Obecnie tytuły licencyjne są coraz częściej wykorzystywane na podstawie umów subskrypcyjnych. Jednostka uzyskuje prawo do korzystania z określonych funkcjonalności informatycznych, ale prawa te są ograniczone i zazwyczaj obowiązują przez krótki okres, często 12 miesięcy. W takiej sytuacji jednostka nie sprawuje kontroli nad składnikiem objętym umową, dlatego umów tych nie ujmuje się w bilansie jako WNiP.
