Wyrok WSA w Lublinie z dnia 17 grudnia 2025 r., sygn. II SA/Lu 697/25

Decyzja o odmowie wydania uwarunkowań środowiskowych nie może opierać się wyłącznie na sprzeciwie społecznym ani na nierzetelnym zastosowaniu zasady przezorności bez danych uzasadniających potencjalne zagrożenie dla środowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze sprzeciwów S. C. i Towarzystwa na R. Z. z siedzibą w O. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2025 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala sprzeciwy.

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej także jako "Kolegium", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") decyzją z dnia 9 października 2025 r., znak: [...] - po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A. z siedzibą w Ż. (dalej także jako "inwestor" lub "E. S.A.") od decyzji Prezydenta Miasta C. (dalej także jako "Prezydent" lub "organ I instancji") z dnia 6 listopada 2024 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań zgody realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa Zakładu do uzyskania energii z odpadów o wydajności maksymalnej 400 kg/h na działkach [...], [...] i [...] obręb 0008 w m. C." – na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., aktualny t.j. – Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej jako "k.p.a.") w związku z art. 71, art. 80 ust. 1, art. 82 i art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 ze zm., dalej jako "u.i.o.ś.") oraz § 2 ust. 1 pkt 41 i § 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.), uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.