PROSTO ZE STRASBURGA

Ratione temporis i test wartości konwencji

Wyrok z 17 lutego 2026 r. w sprawie Đaković przeciwko Serbii (skarga nr 30749/22) dotyczył zakresu proceduralnych obowiązków państwa wynikających z art. 2 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w odniesieniu do prowadzenia skutecznego dochodzenia w sprawie zabójstwa popełnionego w czasie konfliktu zbrojnego.

Sprawa dotyczy zdarzeń z 10 października 1991 r. w miejscowości Lovas w Chorwacji. W trakcie ataku przeprowadzonego przez Jugosłowiańską Armię Ludową przy udziale oddziałów obrony terytorialnej, lokalnej policji oraz formacji ochotniczych ojciec skarżącego – cywil – został zastrzelony. Operacja ta była prowadzona na rozkaz D.L., dowódcy Jugosłowiańskiej Armii Ludowej. Pomimo szczególnej wagi zdarzenia oraz jego kwalifikacji jako zbrodni wojennej przeciwko ludności cywilnej postępowanie karne w sprawie zabójstwa przez wiele lat nie spełniało standardów wynikających z konwencji.