Interpretacja indywidualna z dnia 6 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.1.2026.2.ACZ
Osobą samotnie wychowującą dziecko, na gruncie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest rozwiedziona matka sprawująca faktyczną, codzienną opiekę nad dzieckiem, gdy drugi rodzic wykazuje minimalne zaangażowanie. Takie wychowanie uprawnia do preferencyjnego rozliczenia podatkowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 marca 2026 r. (data wpływu 4 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) 2024 r. rozwiązano przez rozwód Pani małżeństwo (data uprawomocnienia się wyroku rozwodowego to (…) 2024 r.), jest Pani więc rozwódką.
Zgodnie z wyrokiem, wykonanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką A.A. (data urodzenia (…) 2010 r.) powierzono obojgu rodzicom. Nie jest to opieka naprzemienna. Zarówno Pani, jak i Pani były mąż posiadacie pełną władzę rodzicielską wobec córki. Po rozwodzie miejscem zamieszkania Pani córki jest każdorazowo Pani miejsce zamieszkania, inne niż miejsce zamieszkania byłego męża. Córka mieszka razem z Panią w lokalu będącym wyłącznie Pani własnością. Ojciec dziecka mieszka w (…), w domu nowej partnerki, jakieś 10 minut drogi samochodem.
Nie orzeczono o kontaktach dziecka z ojcem, jednak kontakty te ograniczają się do kilku godzin tygodniowo. Tytułem udziału w kosztach utrzymania dziecka zasądzono od Pani byłego męża alimenty w wysokości 700 zł miesięcznie, płatne z góry do 15. dnia każdego miesiąca.
Świadczenie wychowawcze w wysokości 800 zł miesięcznie jest pobierane wyłącznie przez Panią.
Obecnie Pani córka uczęszcza do pierwszej klasy szkoły średniej, co wiąże się z dojazdami. Cały ciężar opieki nad dzieckiem spoczywa wyłącznie na Pani. Dba Pani o prawidłowy rozwój córki, kształtuje jej zachowania, rozwija zainteresowania. Pani córka uczęszcza na dodatkowe zajęcia z matematyki oraz angielskiego, ma zapewnione również zajęcia praktyczne z zakresu księgowości, zgodnie z wybranym przez nią kierunkiem szkoły. Sprawuje Pani również pieczę, kupuje odzież, obuwie, kosmetyki, jeździ Pani do lekarzy i specjalistów, zapewnia leki. Pani córka ostatnio odniosła ponownie kontuzję nogi, co wymaga wizyt u specjalisty oraz rehabilitacji, jest również pod kontrola ortodonty, ma założony aparat. Cały ciężar wizyt lekarskich, wszelkie dojazdy są wyłącznie na Pani głowie.
Pani były mąż, pomimo bieżącego informowania go o sytuacji, nie wykazuje chęci uczestnictwa w jakichkolwiek wizytach dziecka, wymawiając się brakiem czasu. Niestety nie uczestniczy również w sprawach związanych z kształceniem i szkołą, nie uczestniczy w zebraniach szkolnych, nie zna ocen córki. Wszelką pomoc przy lekcjach zapewnia Pani. Zwrot za dodatkowe koszty utrzymania dziecka, np. wizyty u specjalistów, bilety autobusowe, odbywa się z kilkutygodniowym opóźnieniem. Nie otrzymała Pani do tej pory na przykład zwrotu połowy kosztów za zakupiony początkiem października aparat ortodontyczny. W ostatnim czasie przeprowadziła Pani również drobny remont w pokoju dziecka, pomalowała Pani ściany i wymieniła kilka mebli. Niestety Pani były mąż nie wykazał zainteresowania pomocą w jakiejkolwiek mierze, nie był również zainteresowany, mimo zaproszeń ze strony córki, żeby obejrzeć jej pokój.
Poniosła Pani całkowite koszty wakacyjnego wypoczynku córki (na co posiada Pani stosowne dokumenty). Opłaca Pani telefon. Zawozi Pani córkę do szkoły oraz na wszelkie zajęcia sportowe i edukacyjne. W wolnym czasie jeździcie np. do kina, lubicie wspólnie próbować kuchni świata. W razie złego samopoczucia jest Pani z córką w domu. Córka jest dla Pani najważniejsza.
Kontakty ojca z córką ograniczają się do jednego dnia w tygodniu, a w zasadzie kilku godzin. Mimo to dba Pani, by były one jak najlepsze. Uważa Pani bowiem, że jest to niezbędne dla prawidłowego rozwoju dziecka, szczególnie nastolatki. Córka obecnie uczęszcza na terapię do psychologa, co jest bezpośrednio związane z brakiem odpowiedniej uwagi ze strony ojca, jego agresją słowną. Niestety pomimo Pani usilnych starań, do tej pory nie udało się Pani w żaden sposób wpłynąć na zachowanie byłego męża względem córki. Sądzi Pani więc, że tak ograniczany kontakt z tatą nie wpływa w prawidłowy sposób na rozwój nastolatki. Pani córka potrzebuje uwagi i pomocy każdego dnia.
Tata córki, jak sam twierdzi, zapewnia jej rozrywkę. I do tego obecnie sprowadza się wykonywanie przez ojca władzy rodzicielskiej. Czas spędzają w domu obecnej partnerki lub u rodziny Pani byłego męża. Niestety Pani córka nie ma zapewnionego swojego pokoju w domu wielorodzinnym, w którym mieszka obecnie jej tata.
Faktyczną władzę rodzicielską w stosunku do córki wykonuje więc Pani, zapewniając codzienną opiekę i pieczę, dbając o prawidłowy rozwój, kształtując jej właściwe zachowania, troszcząc się o każdą sferę jej życia, dbając także o rozwój psychiczny.
Do Pani i Pani córki nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
W 2025 r. osiągała Pani wyłącznie dochody z tytułu umowy o pracę, opodatkowane według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani córka, jako osoba małoletnia, nie osiąga żadnych dochodów.
Nie posiada Pani innych dzieci, oprócz córki wskazanej we wniosku.
Podlega Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Pytanie
Czy w opisanej sytuacji, gdy Pani jako rozwiedziona matka sprawuje faktyczną, codzienną pieczę nad małoletnią córką, przy czym miejsce zamieszkania dziecka znajduje się przy Pani, a kontakty ojca ograniczają się do kilku godzin tygodniowo i nie mają charakteru opieki naprzemiennej – spełnia Pani przesłanki uznania Jej za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c-4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i może rozliczyć się w tej formie za 2025 r.?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, spełnia Pani przesłanki do skorzystania za rok podatkowy 2025 z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c-4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z preferencyjnego sposobu opodatkowania może skorzystać m.in. rozwódka, jeżeli w roku podatkowym samotnie wychowuje dziecko małoletnie.
Jest Pani rozwódką od (…) 2024 r. i posiada status osoby rozwiedzionej w roku podatkowym 2025. Jej małoletnia córka w 2025 r. nie osiąga dochodów podlegających opodatkowaniu. W stosunku do Pani nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani inne przepisy wyłączające możliwość skorzystania z preferencji. Uzyskuje Pani wyłącznie dochody opodatkowane według skali podatkowej.
Mimo, że władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, dziecko stale zamieszkuje z Panią, a opieka naprzemienna nie została orzeczona. Sprawuje Pani faktyczną, codzienną pieczę nad dzieckiem, ponosi wyłączny ciężar wychowania, zapewnia opiekę, edukację, leczenie oraz zaspokaja bieżące potrzeby życiowe i rozwojowe dziecka.
Kontakty ojca z dzieckiem mają charakter ograniczony czasowo i nie stanowią wspólnego, równorzędnego wykonywania pieczy nad dzieckiem w rozumieniu opieki naprzemiennej. W konsekwencji, to Pani faktycznie samotnie wychowuje dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle powyższego, stoi Pani na stanowisku, że przysługuje Jej prawo do rozliczenia podatku dochodowego za 2025 r. jako osobie samotnie wychowującej dziecko.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1)małoletnie,
2)pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3)pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1)stosuje przepisy:
a)art. 30c lub
b)ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2)podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. dla osoby samotnie wychowującej dziecko podkreślić należy, że wszystkie preferencje, ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.
Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej dla osób samotnie wychowujących dzieci, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja ta obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.
Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować – wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany np. do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica – przy którym dziecko mieszka – prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzam, że skoro w 2025 r. to Pani wykonywała faktyczną władzę rodzicielską w stosunku do córki, dbała o prawidłowy rozwój córki, sprawowała nad nią codzienną pieczę i opiekę, kształtowała jej zachowania, rozwijała zainteresowania, jeździła do lekarzy i specjalistów, zapewniała leki, zawoziła córkę do szkoły oraz na wszelkie zajęcia sportowe i edukacyjne, zapewniała pomoc przy lekcjach, kupowała odzież, obuwie, kosmetyki, poniosła całkowite koszty wakacyjnego wypoczynku córki, troszczyła się o każdą sferę jej życia, natomiast kontakty ojca z córką ograniczały się do jednego dnia w tygodniu (kilku godzin), ojciec nie wykazywał chęci uczestnictwa w jakichkolwiek wizytach córki, nie uczestniczył w sprawach związanych z kształceniem i szkołą, nie uczestniczył w zebraniach szkolnych, nie znał ocen córki, to pozwala na uznanie Pani w 2025 r. za osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym, przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2025 r.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnegopostępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
