Czy istnieje podstawa prawna do rezygnacji z ustalania stanu zapasów przy kalkulacji zaliczek na CIT

PROBLEM

Spółka z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kwiaciarni. Od 2026 r. utraciła status małego podatnika CIT, w związku z czym przeszła z kwartalnego na miesięczne rozliczanie zaliczek na podatek dochodowy. Dotychczas spółka korzystała z uproszczenia, o którym mowa w art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości, polegającego na bezpośrednim odnoszeniu w koszty zakupów materiałów i towarów oraz ustalaniu ich stanu na podstawie spisu z natury. Uproszczenie to stosowane było w szczególności do zakupu kwiatów oraz akcesoriów florystycznych, które następnie są wykorzystywane do tworzenia kompozycji (np. bukietów) lub sprzedawane jako odrębne towary. W oparciu o dotychczasową praktykę oraz interpretacje podatkowe (w tym m.in. Interpretację indywidualną z 7 marca 2013, sygn. ILPB3/423-510/12-4/EK), spółka dokonywała inwentaryzacji na dzień ustalania zaliczki na CIT, tj. w 2025 r. kwartalnie, a w 2026 r. miesięcznie. Jednocześnie spółka prowadzi również działalność budowlaną. W tym zakresie zakupione materiały, towary i usługi są ewidencjonowane odrębnie - bez stosowania wskazanego uproszczenia - i rozliczane w kosztach dopiero w momencie uzyskania przychodu (wystawienia faktury sprzedaży). Niesprzedane nieruchomości (7 lokali) są obecnie ujęte na koncie rozliczenia zakupu (300) i zostaną przeksięgowane w koszty dopiero w momencie ich sprzedaży. Z uwagi na specyfikę działalności kwiaciarni (bardzo duża rotacja towarów i materiałów, często krótsza niż miesiąc), sporządzanie inwentaryzacji na potrzeby ustalenia zaliczek miesięcznych jest znacznym obciążeniem organizacyjnym. Czy istnieją jakiekolwiek podstawy prawne pozwalające na rezygnację z ustalania stanu zapasów na dzień ustalania zaliczki na CIT w przypadku stosowania uproszczenia polegającego na bezpośrednim odnoszeniu zakupów w koszty (w naszej sytuacji)? Czy istnieją inne dopuszczalne rozwiązania, które pozwoliłyby ograniczyć częstotliwość sporządzania inwentaryzacji (np. wyłącznie do końca roku obrotowego) bez istotnego ryzyka podatkowego?