Postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 13 kwietnia 2026 r., sygn. II SA/Ol 178/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu 13 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na czynność Zespołu Interdyscyplinarnego w Nidzicy w przedmiocie skierowania do uczestnictwa w programie korekcyjno-edukacyjnym postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

P.S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na rozstrzygnięcie Zespołu Interdyscyplinarnego w Nidzicy (dalej także: zespół) z 6 lutego 2026 r., którym został skierowany do uczestnictwa w programie korekcyjno-edukacyjnym. Zarzucił, że postępowanie w tym przedmiocie zostało znacznie ograniczone w zakresie swobodnego uczestnictwa jego pełnomocnika w posiedzeniu grupy diagnostyczno-pomocowej, sporządzenia protokołu i braku głosowania grupy nad rozstrzygnięciem. Skarżący stwierdził, że wady te stanowią fundament uczciwego procesu, a ich uchybienie ma charakter rażący. Zauważył, że jedynym sądem, przed którym jednostka, na którą nałożono zobowiązanie obwarowane sankcją karną, może realizować swoje uprawnienie do sądu jest tutejszy sąd.

W odpowiedzi na skargę zespół wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że 13 stycznia 2026 r. w rodzinie skarżącego została wszczęta procedura "Niebieskie Karty" i został on wskazany jako osoba stosująca przemoc domową wobec żony. Grupa diagnostyczno-pomocowa 6 lutego 2026 r. złożyła wniosek do zespołu o skierowanie skarżącego do programu korekcyjno-edukacyjnego i tego samego dnia zespół, zgodnie z art. 9b ust. 11 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1673 z późn. zm.), skierował skarżącego do uczestnictwa w tym programie.

Stwierdzono, że zespoły interdyscyplinarne i grupy diagnostyczno-pomocowe nie są urzędami, przed którymi pełnomocnicy są uprawnieni do reprezentowania stron. Procedura "Niebieskie Karty" nie stanowi postępowania, lecz ma charakter pomocowy i diagnostyczny, natomiast zespół interdyscyplinarny nie jest organem administracji publicznej i nie wydaje żadnych wiążących rozstrzygnięć. Osoba stosująca przemoc domową i jej pełnomocnik nie są członkami grupy diagnostyczno-pomocowej, nie decydują o planie pomocy, nie głosują w sprawie podejmowanych decyzji, ani nie biorą udziału w posiedzeniach.