Wyrok Sądu (pierwsza izba w składzie powiększonym) z dnia 22 kwietnia 2026 r. Red Bull GmbH i in. przeciwko Komisji Europejskiej., sygn. T-682/24

Wydanie tymczasowe

WYROK SĄDU (pierwsza izba rozpoznająca sprawy w składzie pięciu sędziów)

z dnia 22 kwietnia 2016 r.(*)

Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Nadużycie pozycji dominującej – Sektor napojów energetycznych – Kontrola nakazana przez Komisję – Artykuł 20 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 – Dalsza kontrola w pomieszczeniach Komisji – Odmowa zwrotu części kosztów tej kontroli przez Komisję – Pojęcie „dodatkowych kosztów wynikających z samego faktu dalszej kontroli w pomieszczeniach Komisji”

W sprawie T‑682/24

Red Bull GmbH, z siedzibą w Fuschl am See (Austria),

Red Bull Francja SASU, z siedzibą w Paryżu (Francja),

Red Bull Nederland BV, z siedzibą w Soesterbergu (Niderlandy),

które reprezentowali H. Wollmann, F. Urlesberger, J. Schindler, F. Dethmers i A. Visontai-Knor, adwokaci,

strona skarżąca,

przeciwko

Komisji Europejskiej, którą reprezentowali T. Franchoo, M. Jakobs i I. Naglis, w charakterze pełnomocników,

strona pozwana,

SĄD (pierwsza izba rozpoznająca sprawy w składzie pięciu sędziów),

w składzie: E. Buttigieg, prezes, J. Schwarcz, M. Kancheva (sprawozdawczyni), E. Tichy-Fisslberger i F. Bestagno, sędziowie,

sekretarz: S. Jund, administratorka,

uwzględniając pisemny etap postępowania,

po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 20 stycznia 2026 r.,

wydaje następujący

Wyrok

W skardze wniesionej na podstawie art. 263 TFUE strona skarżąca, Red Bull GmbH i jej spółki zależne Red Bull France SASU i Red Bull Nederland BV, żądają stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 23 października 2024 r. (sprawa AT.40819), w której instytucja ta częściowo odmówiła zwrotu dodatkowych kosztów, które, jak twierdzi strona skarżąca, poniosła w związku z przeprowadzeniem kontroli nakazanej na podstawie art. 20 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. [101 i 102 TFUE] (Dz.U. 2003, L 1, s. 1) w pomieszczeniach Komisji w Brukseli (Belgia) (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”).