Komentarz do ustawy o CIT 2026 - Art. 14a

I. Regulowanie zobowiązań w formie niepieniężnej przez podatników [art. 14a ust. 1]

[Cywilnoprawny charakter regulowania zobowiązań w formie niepieniężnej] Przepis ten dotyczy głównie konsekwencji podatkowych tzw. świadczenia w miejsce wykonania (wypełnienia) – datio in solutum. Zgodnie z art. 453 k.c., jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się ze zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady, dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży. Jest to instytucja prawa zobowiązań – czynność prawna prowadząca do wygaśnięcia istniejącego zobowiązania poprzez spełnienie innego świadczenia niż wynikające z dotychczasowego stosunku obligacyjnego.

Przepis art. 14a ustawy o CIT znajduje zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy spełnione są łącznie dwa warunki:

1) istnieje między stronami stosunek zobowiązaniowy, w ramach którego dłużnik jest zobowiązany do przekazania wierzycielowi określonej kwoty pieniężnej,