Postanowienie NSA z dnia 5 maja 2026 r., sygn. III FZ 171/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Go 298/25, w przedmiocie umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi A.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 30 czerwca 2025 r., nr 0801-IEW.720.18.2025.3 UNP: 0801-25-053815, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 30 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Go 298/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane skargą A.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 30 czerwca 2025 r., nr 0801-IEW.720.18.2025.3 UNP: 0801-25-053815, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 30 czerwca 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze uchylił postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Zielonej Górze z 28 kwietnia 2025 r. oddalające zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej, prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego tego organu z 21 marca 2025 r. nr 0808-SEW.723.250940.2025 obejmującego zaległość w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2018 r. oraz I kwartał 2019 r. W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy stwierdził m.in., że wierzyciel powinien zbadać, czy wcześniej nie toczyło się jakiekolwiek postępowanie administracyjne, podatkowe lub sądowe, w których rozstrzygano podnoszoną przez zobowiązanego okoliczność wygaśnięcia obowiązku związanego z przedawnieniem zobowiązań. Uznano, że powyższe jest niezbędne, by stwierdzić, czy nie doszło do powielenia zarzutów zobowiązanego zawartych w innych środkach prawnych, które były lub są przedmiotem oceny w innym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym. Ocena tych okoliczności faktycznych i ewentualne ich wystąpienie będzie miała wpływ na treść rozstrzygnięcia i zastosowanie art. 34 § 2 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 ze zm., dalej u.p.e.a.), które uniemożliwia powtórne kwestionowanie okoliczności będących uprzednio przedmiotem rozpoznania w odrębnym postępowaniu. Organ wskazał ponadto, że nie ma możliwości merytorycznego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w zażaleniu, ponieważ z uwagi na zasadę dwuinstancyjności postępowania konieczne jest, aby w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy w pierwszej kolejności wypowiedział się organ pierwszej instancji.