Postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 24 marca 2026 r., sygn. II SA/Sz 98/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesław Drabik po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. Sp.k. w U. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Policach z dnia [...] grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zastrzeżeń do protokołu kontroli postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł (słownie dwieście złotych).

Uzasadnienie

M. Sp. z o.o. w U. (dalej: "skarżąca, "spółka") złożyła skargę na czynność Inspektor Sanitarny

(dalej: "organ") w przedmiocie odmowy uwzględnienia zastrzeżeń do protokołu kontroli kwalifikując zaskarżony akt jako czynność z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania (art. 7 i 77 § 1, art. 8 § 1 oraz art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: "k.p.a."), a także art. 31 ust. 3 Konstytycji RP. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej czynności albo stwierdzenie jej bezskuteczności, stwierdzenie, że czynność została dokonana z naruszeniem prawa oraz zobowiązanie organu do usunięcia skutków czynności, w tym do nakazanie ustalenia, że skarżąca nie naruszyła wymienionych w zaskarżonej czynności przepisów.

W uzasadnieniu skargi spółka podkreśliła, że w zaskarżonej czynności organ częściowo uwzględnił zastrzeżenia językowe, jednocześnie jednak podtrzymał zasadnicze ustalenia protokołu kontroli sanitarnej z 27 listopada 2025 r., uznając je za zgodne ze stanem faktycznym.

W ocenie skarżącej stanowisko organu wywołuje bardzo poważne negatywne dla niej skutki. Podjęta czynność wywołała istotne skutki prawne i gospodarcze w spółce, doprowadzając do wymiernej szkody majątkowej, polegającej na wypowiedzeniu skarżącej umów przez odbiorców wojskowych i utraty związanych z tym dochodów. Podczas gdy nie jest aktualna zasadność formułowanych wobec skarżącej zarzutów w zakresie naruszenia obowiązków identyfikowalności.