Postanowienie SN z dnia 23 kwietnia 2026 r., sygn. II PZ 11/26

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Prusinowski

w sprawie z powództwa M.M.
‎przeciwko E. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w G.
‎o odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę oraz premię i sprostowanie świadectwa pracy,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 kwietnia 2026 r.,
‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Gdańsku
‎z dnia 10 czerwca 2025 r., sygn. akt VII Pa 59/24,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

W dniu 13 stycznia 2025 r. do akt sprawy wpłynęło pismo powoda M.M. zatytułowane „Pismo powoda - stwierdzenie nieważności postępowania lub kasację”, które powód wniósł osobiście. W treści pisma powód wskazał, że wyrok w sprawie VII Pa 59/24 został wydany z naruszeniem art. 379 pkt 4 k.p.c., albowiem skład sądu wydający orzeczenie w drugiej instancji był nienależycie obsadzony, co doprowadziło do naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2025 r. powód został wezwany do sprecyzowania treści pisma w terminie 7 dni pod rygorem jego zwrotu przez podanie, czy pismo jest skargą o stwierdzenie nieważności prawomocnego orzeczenia, czy też jest skargą kasacyjną, a nadto został pouczony, że w obydwu przypadkach pismo winno zostać sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata lub radcę prawnego. Zobowiązanie powód odebrał w dniu 26 maja 2025 r. Pismem z dnia 30 maja 2025 r. ustanowiony przez powoda pełnomocnik procesowy — radca prawny - wskazał, że pismo powoda stanowi skargę o stwierdzenie nieważności prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego.