Wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 lutego 2024 r., sygn. IV SA/Wa 1490/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Aleksandra Westra, asesor WSA Michał Sułkowski (spr.), Protokolant st. spec. Iwona Kędzior, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2024 r. sprawy ze skargi E.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 4 maja 2023 r. nr KOC/6278/Oś/22 w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za uszkodzenie drzew oddala skargę.
Uzasadnienie
Marszałek Województwa [...] decyzją z [...] lutego 2021 r. wymierzył E.G. administracyjną karą pieniężną w wysokości 7200 zł za zniszczenie dwóch drzew (brzóz brodawkowatych) o obwodzie pnia mierzonym na wys. 130 cm, odpowiednio 84 cm i 74 cm rosnących w pasie drogowym drogi publicznej ul. [...] (dz. ew. nr [...], obr. [...]).
E. G., reprezentowana przez pełnomocnika W. G., wniosła odwołanie od decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] lutego 2021 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, zarzucając naruszenie art. 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez: 1) bierne oczekiwanie i przyglądanie się pracom przez pracownice Urzędu i próbę przerzucenia całej odpowiedzialności na skarżącą; 2) nieuzasadnione przypisanie całej odpowiedzialności za stan drzew tylko skarżącej, a zaniechanie ustalenia, co było faktycznym zakresem prac zleconych przez skarżącą wykonawcy; 3) przyjęcie, że zniszczenie przekracza 50% koron drzew.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z 9 czerwca 2021 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi E. G., wyrokiem z 8 listopada 2021 r. sygn. akt IV SA/Wa 1068/21, uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 9 czerwca 2021 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z 26 lutego 2021 r.
Sąd stwierdził w uzasadnieniu wyroku, że w przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż przycięcie gałęzi (korony drzew) dokonywane było na zlecenie skarżącej. Skarżąca bowiem podpisała w dniu 3 marca 2020 r. protokół z oględzin, w którym znajduje się stwierdzenie, że za zniszczenie odpowiedzialna jest "właścicielka posesji przy ul. [...] w [...]". Jak zauważył Sad, również z odwołania, jak i skargi wynika, że to na zlecenie skarżącej dokonano wycinki gałęzi wyżej wymienionych dwóch brzóz. Tym samym, za niezasadny Sąd uznał argument skarżącej dotyczący nieustalenia przez organy, czy osoba dokonująca wycinki na zlecenie skarżącej nie przekroczyła swego zlecenia i nie dokonała wycinki w większym zakresie niż zostało jej to zlecone przez skarżącą. Sąd stwierdził, że okoliczność ta jest bez znaczenia dla sprawy, gdyż ewentualne przekroczenie zlecenia przez wykonawcę tego zlecenia może stanowić podstawę do regresu zleceniodawcy do zleceniobiorcy za nieprawidłowe wykonania zlecenia. Nie może natomiast stanowić podstawy do zwolnienia się z odpowiedzialności administracyjnej, szczególnie gdy skarżąca przyznaje, że to na jej zlecenie dokonano obcięcia gałęzi wyżej wymienionych brzóz.
