Postanowienie NSA z dnia 12 marca 2026 r., sygn. II GSK 2911/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E. Sp. z o.o. Sp. k. w R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 1306/25 o odrzuceniu skargi E. Sp. z o.o. Sp. k. w R. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 lutego 2025 r. nr DRE.oze.690.21.2024 w przedmiocie wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji w sprawie zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biogazu rolniczego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 czerwca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1306/25, odrzucił skargę E. Sp. z o.o. Sp. k. w R. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji w sprawie zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biogazu rolniczego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; powoływanej dalej jako: k.p.a.) i jest tzw. postanowieniem wpadkowym, wydanym w toku postępowania administracyjnego. Postanowienie to rozstrzyga kwestię incydentalną, czy pomimo posiadania przez decyzję organu I instancji z mocy ustawy przymiotu natychmiastowej wykonalności, decyzja ta nie będzie podlegać wykonaniu. Nie kończy ono zatem postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Na postanowienie to nie przysługuje zażalenie, gdyż zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku zaś postanowienia podejmowanego na podstawie art. 135 k.p.a., ustawodawca nie przewidział prawa do zażalenia, o czym strona została pouczona. Postanowienie w tym przedmiocie nie ma również charakteru postanowienia kończącego postępowanie a i rozstrzygającego sprawę co do isoty.