Wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 września 2024 r., sygn. III SA/Wa 1081/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz (sprawozdawca), sędzia WSA Dariusz Czarkowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 września 2024 r. sprawy ze skargi V. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi V. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. (dalej: strona, spółka lub skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej Dyrektor IAS lub organ odwoławczy) z [...] marca 2024 r., znak: [...], w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z [...] lipca 2022 r., nr [...].

Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynikało, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. prowadził postępowanie egzekucyjne wobec spółki na podstawie własnego tytułu wykonawczego nr [...] z [...] lipca 2022 r., którym objęto należności z tytułu podatku od towarów i usług za 5/2022 r., w kwocie należności głównej 59.386,10 zł plus odsetki za zwłokę.

Strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła zarzuty, wskazując na naruszenie art. 33 § 2 pkt 2 lit. b ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2023.2505., dalej u.p.e.a.), poprzez określenie obowiązku niezgodnie z jego treścią, wynikającego z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, to jest deklaracji złożonej przez stronę w zakresie podatku od towarów i usług za maj 2022 roku. W związku z tym na podstawie art. 34 § 4 pkt 3 lit. a u.p.e.a. wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Spółka argumentowała, że w spornym tytule wykonawczym określono należność główną (z tytułu podatku VAT za maj 2022 r.) na kwotę 59.386,10 zł, natomiast odsetki na kwotę 400,30 zł. Zatem w obu tych przypadkach nie zastosowano zaokrąglenia, o którym mowa w art. 63 § 1 O.p., a co za tym idzie błędnie określono obowiązek podlegający egzekucji.