Postanowienie WSA w Łodzi z dnia 21 maja 2026 r., sygn. III SAB/Łd 50/26

Dnia 21 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie opłaty dodatkowej nałożonej za brak opłaty za postój pojazdu postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz M. M. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 19 marca 2026 r., pod pozycją 1217. ec

Uzasadnienie

M. M. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo przewodnie z 19 marca 2026 r. wraz z załączoną do niego skargą z 10 marca 2026 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie opłaty dodatkowej nałożonej za brak opłaty za postój pojazdu.

W treści skargi skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy (umorzenia lub wydania aktu umożliwiającego zaskarżenie) w terminie 14 dni; stwierdzenie, że bezczynność i przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; przyznanie od organu na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości 5000 złotych; zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania (zwrot wpisu 100 złotych). Uzasadniając skargę, skarżący wyjaśnił, że sprawa trwa od kwietnia 2025 r., organ (tj. Zarząd Dróg i Transportu w Łodzi) świadomie unika merytorycznego rozstrzygnięcia, mimo dowodów na brak oznakowania poziomego na ul. [...] w Ł.. 18 marca 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wydało postanowienie (sygn. SKO.4104.37.2026), w którym mimo stwierdzenia niezasadności ponaglenia z przyczyn formalnych, wskazało, iż "wierzyciel powinien podejmować czynności niezwłocznie". Organ od blisko roku utrzymuje skarżącego w tzw. "areszcie proceduralnym", tj. odmawia merytorycznego dialogu, a jednocześnie nie wszczyna egzekucji, którą sam wskazał jako jedyną drogę odwoławczą. Takie działanie jest celowym blokowaniem konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 Konstytucji RP) i rażąco narusza zasadę szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.). Wysokość wnioskowanej sumy pieniężnej (5000 złotych) jest uzasadniona wyjątkowo lekceważącym stosunkiem organu do strony oraz rażącym charakterem przewlekłości. Organ od blisko roku utrzymuje skarżącego w tzw. "areszcie proceduralnym", tj. odmawia merytorycznego dialogu, a jednocześnie świadomie nie wszczyna egzekucji, którą sam wskazał jako jedyną drogę odwoławczą. Takie działanie organu uniemożliwiło skarżącemu sądową kontrolę sprawy i naraziło na długotrwały stres oraz konieczność walki z barierami biurokratycznymi. Skarżący zadeklarował, iż cała zasądzona kwota zostanie przekazana na wybrany cel charytatywny (zbiórka na portalu Siepomaga.pl), co potwierdza, że roszczenie to nie służy wzbogaceniu strony, lecz pełni funkcję represyjną i prewencyjną wobec niedopuszczalnych praktyk administracyjnych.