Wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 grudnia 2023 r., sygn. III SA/Wa 478/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Gurba (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Radosław Teresiak, sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant referent stażysta Kamila Lewikowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz N. Sp. z o.o. z siedzibą w D. kwotę 3 517 zł (słownie: trzy tysiące pięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

N. sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej: "Skarżący", "Strona", "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS" lub "organ odwoławczy") z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego.

Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

1.1.Wnioskiem z dnia 16 lipca 2020 r. Strona zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. (dalej: "NUS", "organ pierwszej instancji") o zwrot podatku akcyzowego w łącznej kwocie 197.778 zł z tytułu dokonanej dostawy wewnątrzwspólnotowej 133 samochodów osobowych marki [...] i [...] .

Po przeprowadzeniu postępowania organ pierwszej instancji decyzją z [...] września 2020 r., zwrócił podatek akcyzowy w wysokości 95.476 złotych z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej 81 samochodów osobowych oraz odmówił zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dokonanej dostawy wewnątrzwspólnotowej 52 samochodów osobowych w wysokości 102.302 złotych.

1.2. Pismem z dnia 12 października 2020 r. (data nadania) Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, odwołała się od powyższej decyzji w części dotyczącej odmowy zwrotu podatku akcyzowego dotyczącego 52 pojazdów, wnosząc o uchylenie decyzji w zaskarżonej części. Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie: art. 107 ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2022 r., poz. 143 ze zm.), dalej: "u.p.a." w zw. z art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2023 r. poz. 1047 ze zm.) dalej "P.r.d.", art. 122 i art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.), dalej: "O.p.", art. 107 ust. 1 u.p.a. w związku z art. 72 w zw. 74 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, art. 107 ust. 1 u.p.a. w zw. z art. 74 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, art. 2a O.p., art. 210 § 4 O.p. w zw. z art. 121 § 1 O.p.