Wyrok Sądu (czwarta izba) z dnia 10 czerwca 2026 r. Robert Jarosław Iwaszkiewicz przeciwko Parlamentowi Europejskiemu., sygn. T-416/25

WYROK SĄDU (czwarta izba)

z dnia 10 czerwca 2026 r.(*)

Prawo instytucjonalne – Przepisy dotyczące zwrotu kosztów i diet posłów do Parlamentu – Dodatek na zatrudnienie asystentów parlamentarnych – Odzyskanie nienależnie wypłaconych kwot – Ciężar dowodu – Przedawnienie

W sprawie T‑416/25

Robert Jarosław Iwaszkiewicz, zamieszkały we Wrocławiu (Polska), którego reprezentował H. Kubik, adwokat,

strona skarżąca,

przeciwko

Parlamentowi Europejskiemu, który reprezentowali A. Parry i M. Kazek, w charakterze pełnomocników,

strona pozwana,

SĄD (czwarta izba),

w składzie: G. De Baere, prezes, J. Svenningsen (sprawozdawca) i R. Meyer, sędziowie,

sekretarz: V. Di Bucci,

uwzględniając pisemny etap postępowania,

uwzględniając to, że w terminie trzech tygodni od doręczenia stronom powiadomienia o zamknięciu pisemnego etapu postępowania nie wpłynął wniosek o przeprowadzenie rozprawy, i postanowiwszy, na podstawie art. 106 § 3 regulaminu postępowania przed Sądem, o wydaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi z pominięciem ustnego etapu postępowania,

wydaje następujący

Wyrok

1 W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżący, Robert Jarosław Iwaszkiewicz, wnosi o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 25 kwietnia 2025 r., w drodze której ten ostatni stwierdził istnienie wierzytelności na rzecz Parlamentu Europejskiego w wysokości 43 822,71 EUR, odpowiadającej kwotom nienależnie wypłaconym z tytułu kosztów zatrudnienia asystentów parlamentarnych, i nakazał odzyskanie tych kwot (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”), oraz po drugie, dotyczącej tych kwot noty debetowej dyrektora generalnego ds. finansowych nr 7050000735 z tego samego dnia (zwanej dalej „notą debetową”).

 Okoliczności powstania sporu

2 Skarżący był członkiem Parlamentu od 1 lipca 2014 r. do 1 lipca 2019 r.

W dniu 15 grudnia 2015 r. na wniosek skarżącego Parlament zatrudnił A w roli akredytowanego asystenta parlamentarnego (zwanego dalej „AAP”) skarżącego, w celu wspierania go poprzez wykonywanie obowiązków administracyjnych i sekretarskich oraz ewentualnie obowiązków redakcyjnych i doradczych. Zatrudnienie A trwało wówczas od dnia 21 grudnia 2015 r., a odpowiadająca temu umowa wygasła w dniu 31 grudnia 2016 r. Parlament pokrył tytułem dodatku na pomoc parlamentarną wszystkie koszty poniesione przez skarżącego w związku z zatrudnieniem A jako AAP w łącznej kwocie 43 822,71 EUR.