Wyrok NSA z dnia 26 maja 2026 r., sygn. III FSK 1298/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędzia NSA Dominik Gajewski, Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 582/25 w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 20 grudnia 2024 r., nr 1401-IEW4.4121.18.2024.15.MS w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

1. Wyrokiem z 22.05.2025 r. o sygn. III SA/Wa 582/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. J. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 20.12.2024 r., nr 1401-IEW4.4121.18.2024.15.MS, wydaną w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wyrok (podobnie jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

2. Stanowiska stron w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

2.1. Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata), który na postawie art. 173 § 1 i 2, art. 175 i art. 177 § 1 p.p.s.a. zaskarżył w całości wyrok Sądu pierwszej instancji. Sformułował wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie. Wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. skarżący zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego, tj.:

1) art. 116 § 1-2 i 4 ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: o.p.), przez ich błędną wykładnię i podtrzymanie przez Sąd pierwszej instancji przypisania skarżącemu odpowiedzialności jako członkowi zarządu spółki prowadzącą działalność pod firmą M. sp. z o.o. (dalej: "spółka") wraz z wymienioną spółką za jej zobowiązania powstałe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za wrzesień, październik i grudzień 2019 r., podczas gdy w okresie pełnienia przez skarżącego funkcji w zarządzie spółki, nie spełniała ona przesłanek określonych ustawą z 28.02.2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2017 r. poz. 2344, dalej: u.p.u.) do ogłoszenia jej upadłości, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji (czego nie dopatrzył się WSA w Warszawie) wskazuje na to, że organ podatkowy nie dokonał jakiejkolwiek analizy ekonomicznej związanej ze stanem finansów spółki w okresie pełnienia przez skarżącą funkcji członka zarządu, co w żaden sposób nie oddaje obrazu stanu sytuacji finansowej spółki;