Wyrok Sądu (pierwsza izba w składzie powiększonym) z dnia 17 czerwca 2026 r. Asma Gharbi przeciwko Komisji Europejskiej., sygn. T-121/25

Wydanie tymczasowe

WYROK SĄDU (trzecia izba rozpoznająca sprawy w składzie pięciu sędziów)

z dnia 17 czerwca 2026 r.(*)

Służba publiczna – Personel kontraktowy – Wynagrodzenie – Odmowa przyznania pomocy społecznej – Pracownicy Komisji zatrudnieni w Luksemburgu – Podstawa prawna skargi – Dorozumiana decyzja odmowna – Obowiązek uzasadnienia – Całkowity brak uzasadnienia – Konwalidacja po wniesieniu skargi – Kompetencja związana – Odpowiedzialność

W sprawie T‑121/25

Asma Gharbi, zamieszkała w Steinfort (Luksemburg), którą reprezentowali L. Levi i. Rodrigues, adwokaci,

strona skarżąca,

przeciwko

Komisji Europejskiej, którą reprezentowali O. Dani i M.L. Hohenecker, w charakterze pełnomocników,

strona pozwana,

SĄD (trzecia izba rozpoznająca sprawy w składzie pięciu sędziów),

w składzie: K. Kowalik-Bańczyk, prezes, I. Reine, R. da Silva Passos, H. Cassagnabère (sprawozdawca) i T. Pavelin, sędziowie,

sekretarz: V. Di Bucci,

uwzględniając pisemny etap postępowania, w szczególności pytania Sądu skierowane do skarżącej i do Komisji oraz ich odpowiedzi, złożone w sekretariacie Sądu, odpowiednio, w dniach 13 czerwca i 11 listopada 2025 r.,

uwzględniając, że w terminie trzech tygodni od doręczenia stronom powiadomienia o zamknięciu pisemnego etapu postępowania nie wpłynął wniosek o przeprowadzenie rozprawy, i postanowiwszy, na podstawie art. 106 § 3 regulaminu postępowania przed Sądem, o wydaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi z pominięciem ustnego etapu postępowania,

wydaje następujący

Wyrok

W skardze opartej na art. 270 TFUE skarżąca, Asma Gharbi, wnosi, po pierwsze, o stwierdzenie nieważności jej rozliczenia wynagrodzenia za maj 2024 r. (zwanego dalej „rozliczeniem wynagrodzenia”) w zakresie, w jakim odzwierciedla ono decyzję Komisji Europejskiej o niewypłaceniu jej pomocy społecznej, przysługującej pracownikom zatrudnionym w Luksemburgu, których wynagrodzenie netto ustalone na podstawie regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”) lub warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (zwanymi dalej „WZIP”) jest niższe od wynagrodzenia wykwalifikowanego pracownika otrzymującego minimalne wynagrodzenie w Luksemburgu, a po drugie, o zasądzenie od Komisji symbolicznej kwoty 1 EUR tytułem naprawienia krzywdy, której miała ona doznać.