Postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2026 r., sygn. II FZ 41/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E.K., M. K., M. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 marca 2026 r. sygn. akt I SA/Gl 149/26 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. K., M. K., M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 16 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej spadkobierców postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1.1. Postanowieniem z dnia 25 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 149/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 61 § 3 i § 5 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: ,,p.p.s.a.") odmówił E. K., M. P. i M. K. (dalej: ,,Skarżący") wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 16 grudnia 2025 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego spadkodawcy z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. i 2020 r. i daniny solidarnościowej oraz orzeczenia o odpowiedzialności spadkobierców za te zobowiązania.
1.2. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że Skarżący w skardze na ww. decyzję zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania, ze względu na to, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej majątkowej szkody u Skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny po przeanalizowaniu treści wniosku stwierdził, że nie uprawdopodobniono w nim okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Według Sądu wniosek Skarżących sprowadzał się jedynie do żądania wstrzymania aktu bez podania szczegółowych informacji o ich rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej. W ocenie Sądu Skarżący lakonicznie uzasadnili swój wniosek. Co więcej, nie przedstawili żadnych danych, które potwierdzałyby, że rzeczywiście w sprawie zachodzą przesłanki zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Według Sądu sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania jej wykonania, gdyż co do zasady wszystkie decyzje administracyjne podlegają wykonaniu, a ich wstrzymanie może nastąpić tylko z ważnych wskazanych w ustawie przyczyn. Sąd wskazał również, że bez przedstawienia okoliczności uzasadniających "wystąpienie znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a oraz bez przedstawienia dokumentów potwierdzających ich istnienie, nie można jednoznacznie stwierdzić czy któraś z podanych przesłanek została spełniona. Wobec tego, według Sądu wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.


