Wiążące Informacje Stawkowe , rok 2026, Wiążące Informacje Stawkowe
Wiążąca Informacja Stawkowa z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL2-2.440.126.2026.5.TG
WIS ŚWIADCZENIE KOMPLEKSOWE – świadczenie realizowane w ramach (…).
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 10 marca 2026 r. (data wpływu 10 marca 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 20 kwietnia 2026 r. (data wpływu 20 kwietnia 2026 r.) oraz z dnia 14 i 15 maja 2026 r. (data wpływu 14 i 15 maja 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.Usługa (świadczenie kompleksowe) – świadczenie realizowane w ramach (…).Przedmiotem analizy jest świadczenie realizowane w ramach (…) (program (…)). Wnioskodawca odpowiada za merytoryczną realizację świadczenia, w tym kwalifikację specjalistów, metodę postępowania oraz nadzór nad procesem. Na (…) składają się następujące elementy: (…). Zakres i sposób realizacji świadczenia wynika z (…), w którym wskazano m.in., że program (…) to (…). Zawarcie umowy o świadczenie usług z Wnioskodawcą umożliwia (…). Korzystanie przez Użytkownika z (…) rozpoczyna się w (…). Cena usługi jest kwotą brutto, podana jest w złotych polskich i zawiera wszystkie elementy składowe, w tym podatek VAT. Wybranie przez uczestnika (…) (i dodanie go do koszyka) możliwe jest tylko na podstawie zakupu obejmującego wszystkie elementy tego (...) łącznie za jedną cenę. Usługa udostępniona odpłatnie przez Wnioskodawcę na podstawie umowy świadczona jest przez okres (…). Z uwagi na charakter elementów składowych (…) oraz oczekiwania jego nabywcy, w tym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym.PKWiU 2015 - 85.523%art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawyokreślenie stawki podatku od towarów i usługW dniu 10 marca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 20 kwietnia 2026 r. (data wpływu 20 kwietnia 2026 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz pismami z dnia 14 i 15 maja 2026 r. (data wpływu 14 i 15 maja 2026 r.), o doprecyzowanie przedmiotu wniosku. W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis Program (…) to (…) Program, który ma na celu (…). Oparty jest na (…). Jego zadaniem jest (…) – (…), ale także związanych z (…).Program realizowany jest w (...) – przez (…), które umożliwiają uczestnikowi codzienny kontakt z (…) oraz realizację (…). Celem ww. Programu jest (…).Na prośbę Wnioskodawcy o „włączenie do sprawy materiałów, wyjaśnień oraz wszelkich innych dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy 0112-KDSL2-2.440.538.2025.4.TG”, postanowieniem z dnia 19 marca 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.126.2026.1.TG, na podstawie art. 216 § 1, art. 180 § 1, art. 181 oraz art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622) oraz art. 42g ust. 2 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowił włączyć do postępowania wszczętego wnioskiem z dnia 10 marca 2026 r., następujące dokumenty:1. pismo z dnia 10 grudnia 2025 r.;2. pismo z dnia 19 stycznia 2026 r. wraz z załącznikami, tj.:(…)3. pismo z dnia 24 lutego 2026 r. wraz z załącznikami, tj.:(…)które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.W związku z powyższym tutejszy organ powoła treść ww. dokumentów. W piśmie z dnia 10 grudnia 2025 r. Wnioskodawca wniósł o wydanie wiążącej informacji stawkowej w celu określenia klasyfikacji oraz stawki podatku od towarów i usług dla świadczenia będącego przedmiotem wniosku.Natomiast w piśmie z dnia 19 stycznia 2026 r. Wnioskodawca wskazał, co następuje:• Wnioskodawca, po zawarciu umowy z uczestnikiem, organizuje i realizuje świadczenie (…) polegające na (…) oraz zapewnieniu (…). Wnioskodawca aktywuje uczestnikowi dostęp do narzędzia informatycznego (…), które służy wyłącznie jako środek komunikacji i realizacji świadczenia (…). Wnioskodawca odpowiada za merytoryczną realizację świadczenia, w tym kwalifikację specjalistów, metodę postępowania oraz nadzór nad procesem.• Uczestnik dokonuje zakupu świadczenia (…), następnie uzyskuje dostęp do (…), za pomocą której przekazuje (…) niezbędne do (…). Na tej podstawie (…) opracowuje (…). W toku realizacji świadczenia uczestnik pozostaje w stałym kontakcie ze specjalistą.• Uczestnictwo polega na realizacji świadczenia (…) przez określony czas. W ramach świadczenia uczestnik otrzymuje (…) oraz (…). Zakres i sposób realizacji świadczenia wynika z (…).• Program, jako metoda świadczenia (…), został opracowany przez (…). Wnioskodawca realizuje ten program w ramach działalności gospodarczej jako podmiot organizujący i świadczący usługi (…).• Uczestnik otrzymuje świadczenie (…) obejmujące:(…).Dostęp do (…) i materiałów ma charakter pomocniczy i służy wyłącznie realizacji świadczenia (…).• Instalacja (…) jest technicznie konieczna jako narzędzie realizacji świadczenia, jednak sama (…) nie stanowi odrębnej usługi.• (…) stanowi element pomocniczy świadczenia (…) i zawiera treści wspierające realizację (…), bez samodzielnej wartości użytkowej.• (…) służy jako kanał komunikacji ze (…) oraz narzędzie (…).• Treści dostępne w (…) mają charakter wspierający proces (…) i są integralną częścią (…).• Funkcjonalności (….) nie są odrębnymi usługami, lecz elementami jednego procesu (…).• Korzystanie z (…) jest podporządkowane realizacji świadczenia (…) i nie stanowi samodzielnej usługi.• Świadczenia realizowane są przez (…). Kontakt odbywa się w formie bieżącej komunikacji za pośrednictwem (…). Specjaliści współpracują z Wnioskodawcą na podstawie umów cywilnoprawnych.• Świadczenie realizowane jest przez (…).• Cena zależy od okresu realizacji świadczenia i zakresu (…), przy czym zawsze stanowi wynagrodzenie za świadczenie (…) jako całość.• (…) polega na (…).• Nabywcą jest osoba fizyczna korzystająca ze świadczenia (…).• Uczestnik oczekuje profesjonalnej (…) poprzez (…).• Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec uczestnika za prawidłową realizację świadczenia (…).• Świadczenie jest wykonywane w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, jako działalność polegająca na udzielaniu świadczeń (…).W dokumencie (…), wskazano m.in:(…).W piśmie z dnia 24 lutego 2026 r. Wnioskodawca wskazał świadczenie mające być przedmiotem analizy: (…). Przedstawił także udostępniane materiały w następujący sposób:„(…)”.W tym miejscu tutejszy organ przedstawia informacje znajdujące się w (…). (…)W piśmie z dnia 20 kwietnia 2026 r., Wnioskodawca w następujący sposób przedstawił szczegółowy i jednoznaczny opis wszystkich elementów wchodzących w zakres (…) (będącego przedmiotem wniosku):(…)W pismach z dnia 14 i 15 maja 2026 r. Wnioskodawca doprecyzował, że przedmiotem wniosku są towary i/lub usługi, które – w ocenie Wnioskodawcy – stanowią świadczenie kompleksowe, a więc przedmiotem wniosku są usługi i/lub towary oferowane w ramach (…) programu (…). W zakresie opisu przedmiotu wniosku Wnioskodawca wskazał i podtrzymał jak w piśmie z dnia 20 kwietnia 2026 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 8 kwietnia 2026 r. W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowe, postanowieniem z dnia 9 czerwca 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.126.2026.4.TG, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 15 czerwca 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:- w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku),- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”.Jednym z decydujących czynników uznania usługi za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia kompleksowego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Również w sytuacji, gdy świadczeniobiorca nie może otrzymać jednego elementu świadczenia bez innego, przemawia to za jednym świadczeniem kompleksowym. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia kompleksowego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia kompleksowego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie kompleksowe występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.Ponadto, Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021:167.Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.Przedmiotem analizy jest sprzedaż realizowanego w modelu (…) – przez (…) – (…) programu (…). Wnioskodawca odpowiada za merytoryczną realizację świadczenia, w tym kwalifikację specjalistów, metodę postępowania oraz nadzór nad procesem.Na (…) składają się następujące elementy:(…).Zakres i sposób realizacji świadczenia wynika z (…), w którym wskazano m.in., że program (…) to (…). Zawarcie umowy o świadczenie usług z Wnioskodawcą umożliwia (…). Korzystanie przez Użytkownika z (…) rozpoczyna się w (…). (...). Cena usług jest kwotą brutto, podana jest w złotych polskich i zawiera wszystkie elementy składowe, w tym podatek VAT. Umowa o udostępnienie Usługi zawarta jest z chwilą otrzymania przez Użytkownika (…). Umowa zawierana jest na czas (…) i wygasa (…). Biorąc pod uwagę tezy wynikające z powołanych wyroków TSUE oraz mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych w niniejszej sprawie, zdaniem tutejszego organu elementy, które składają się na (…) – tj. (…) – są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość nabywaną przez zainteresowanego (nabywcę (…) – Użytkownika) nierozłącznie. Powyższe wynika z faktu, że wszystkie te elementy (…) prowadzą do realizacji określonego celu, którym jest (…) danego uczestnika. Co ważne, wybranie przez uczestnika (…) (i dodanie go do koszyka) możliwe jest tylko na podstawie zakupu obejmującego wszystkie elementy tego (...) łącznie za jedną cenę – w ramach ceny nie są wyodrębnione osobne opłaty za poszczególne elementy (…). Zatem nabywca jest zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego konkretnego (…), obejmującego wszystkie jego elementy składowe, które wzajemnie się uzupełniają, co wynika z ich charakteru. Podsumowując, z uwagi na charakter elementów składowych (…) oraz oczekiwania jego nabywcy, w analizowanej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, gdzie elementem głównym (dominującym) jest (…) programie (…), w ramach którego uczestnik uzyskuje dostęp do programu (…) zgodnie z określoną strukturą programu. W związku z powyższym, w dalszej części decyzji tutejszy organ określi klasyfikację i stawkę podatku dla elementu głównego (dominującego) świadczenia.Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:- niniejszych zasad metodycznych,- uwag do poszczególnych sekcji,- schematu klasyfikacji.Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:- symbole grupowań,- nazwy grupowań.Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, w opinii Wnioskodawcy celem świadczenia będącego przedmiotem wniosku – realizowanego w modelu (…) programu (…) – jest „(…)”. Natomiast w (…) znajduje się zapis: (…). W związku z powyższym, w celu prawidłowego zaklasyfikowania wg PKWiU usługi kompleksowej będącej przedmiotem wniosku, w tym miejscu należy dokonać analizy jej charakteru. Na wstępie należy wyjaśnić, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. Zatem w tym zakresie należy szukać wyjaśnienia w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.W wyroku z dnia 8 czerwca 2026 r. w sprawie C-106/05 L.u.P.GmbH przeciwko Finanzamt Bochum-Mitte, ECLI:EU:C:2006:380, w pkt 27 TSUE stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do usług, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie C-307/01 Peter d'Ambrumenil i Dispute Resolution Services Ltd przeciwko Commissioners of Customs & Excise, ECLI:EU:C:2003:627, pkt 57, gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.Należy więc uznać, że pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok z dnia 20 listopada 2003 r. w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger przeciwko Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, ECR 2003, nr 11B, poz. I-13859, pkt 40).Ponadto, jak zauważył Rzecznik Generalny Sharpston w opinii z dnia 10 września 2009 r. do sprawy C-262/08 CopyGene A/S przeciwko Skatteministeriet, „Działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.Dietetyka z kolei jest nauką medyczną, która wyspecjalizowała się w kierunku racjonalnego odżywiania człowieka chorego jak i zdrowego. Dietetyka zajmuje się oceną wpływu choroby na stan odżywienia pacjenta oraz wpływu odżywiania na wyniki leczenia chorób. Dostarczanie do organizmu odpowiednich składników odżywczych pozwala na jego prawidłowy rozwój i funkcjonowanie. Prawidłowe żywienie stanowi istotny element w profilaktyce zdrowotnej obejmującej działania mające na celu zapobieganie chorobom, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie, jak również dla zachowania, przywrócenia i poprawy zdrowia. Prawidłowe odżywianie sprzyja również szybszej poprawie zdrowia osób chorych.Zatem prawidłowe odżywianie może być częścią opieki medycznej, jednak zależy to od powodu, dla którego się je wprowadza. Z opieką medyczną mamy np. do czynienia w sytuacji leczenia otyłości (którą Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) klasyfikuje jako chorobę przewlekłą). W takim przypadku terapia prowadzona przez lekarzy (np. bariatrę, endokrynologa czy diabetologa) jest pełnoprawnym świadczeniem medycznym i może obejmować farmakoterapię lub leczenie operacyjne. Opieką medyczną jest także redukcja wagi, jeżeli jest konieczna ze względu na inne choroby, np. cukrzycę, insulinooporność, nadciśnienie tętnicze lub obciążenia układu ruchu.Jeśli jednak redukcja wagi wynika wyłącznie z przyczyn estetycznych (poprawa wyglądu), a pacjent jest ogólnie zdrowy i nie ma wskazań lekarskich do zmiany masy ciała, odchudzanie nie ma charakteru opieki medycznej. Na tle powyższego, w opinii tutejszego organu, usługa kompleksowa będąca przedmiotem wniosku, nie ma charakteru usługi „(…)”. Po pierwsze, na (…) Wnioskodawcy (…), znajdują się m.in. następujące informacje:(…).Na ww. (…) w następujący sposób zachęca się do udziału w programie:(…).(…) informuje natomiast:(…).Z powyższego wynika, że program przeznaczony jest dla wszystkich osób, bez względu na (…) oraz ma na celu (…) oraz (…), poprzez naukę (…). Punktem wyjścia do zamówienia danego (...) jest wypełnienie przez zainteresowanego (…) – (…). W (…) następujące pytania zostały wskazane jako (…):(…)W opinii tutejszego organu, informacje uzyskane w odpowiedzi na ww. pytania nie pozwolą (…) danego uczestnika. Są to bowiem pytania ogólne i co najistotniejsze, są pytaniami w głównej mierze o (…). Wyłącznie (…) z ww. wymaganych pytań znajduje się w (…). Ponadto, zauważyć należy, że odpowiadając na kluczowe pytanie dotyczące (…), czyli (…), wypełniający (…) ma do wyboru wąski katalog odpowiedzi: (…). W opinii tutejszego organu, uzyskanie wskazanych informacji ma na celu jedynie (…). Informacje te nie pozwalają jednak na uzyskanie informacji dotyczących (…). Tym bardziej, że nie jest wymagana odpowiedź na takie pytania, jak: (…)Brak charakteru usługi kompleksowej będącej przedmiotem wniosku jako usługi (…) potwierdza także wybór odpowiedzi na pytanie: (…), czyli:(…).Z powyższego wynika, że każda osoba może mieć (i z pewnością ma) inny cel uczestnictwa w programie. Natomiast trudno uznać, że cel (…), ma charakter (…). Nawet wskazanie (…), czy (…) na tle pozostałych ogólnych informacji, które można uzyskać na podstawie wypełnionej (…), nie pozwala na stwierdzenie, że cały program ma charakter (…). Na tle powyższego trudno zgodzić się z opinią Wnioskodawcy, że uczestnik (…). Jak jednoznacznie wykazano wyżej, informacje uzyskane w związku z wypełnieniem (…) nie pozwalają na (…). Nie można zgodzić się także z twierdzeniem Wnioskodawcy, że (…) na podstawie przekazanych informacji dotyczących (…). Tym bardziej, że jak wynika z przesłanego (…), po wypełnieniu (…) uczestnik wybiera określony (…) – szczegółowe informacje o dostępnych (…). Zatem to uczestnik decyduje, który (…) kupuje co oznacza, że wybrany (…) nie musi być ściśle dostosowany tylko do (…). Powyżej wskazane okoliczności (treści na (…) Wnioskodawcy, pytania zadawane w (…), wskazanie przez uczestnika celu, możliwość wyboru dowolnego (…) przy przystąpieniu do Programu) podważają także twierdzenie Wnioskodawcy, że (…) oraz (…). Także wskazanie w (…), że (…) oznacza, że program nie może spełniać celu (…), który z założenia musi trwać tak długo, jak wymaga tego indywidualna potrzeba (…) danego uczestnika. Jak wskazał Wnioskodawca (…).Natomiast jak wynika z dostępnego materiału dowodowego, uczestnicy programu mają możliwość:(…).Powyższe przesłanki wykluczają (…), umożliwiając jedynie (…), ograniczając w stopniu znacznym (..), czy uzyskania odpowiedzi na zadane pytanie oraz – co kluczowe – pozostawienie decyzji uczestnikowi, jaką (…), aby zmienić (…). Na uwagę zasługuje także to, że kluczowe informacje konieczne dla (…) uczestnik otrzymuje poprzez (…), który umożliwia (…). (…), a Wnioskodawca (...). Biorąc to wszystko pod uwagę, usługa kompleksowa będąca przedmiotem analizy nie ma – zdaniem tutejszego organu – charakteru usługi (…). W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z definicją (https://wsjp.pl/haslo/podglad/54773/edukacja/5156750/wychowanie), edukacja to „kształtowanie pożądanych postaw i zachowań”. To właśnie charakter edukacyjny – w opinii tutejszego organu – ma usługa kompleksowa będąca przedmiotem analizy. Jej celem jest bowiem (…). Uczestnik uzyskuje dostęp do programu trwającego (…). W tym celu Wnioskodawca oferuje: (…). Uczestnik decydując się na zakup danego (…) ma swój indywidualny cel, a program pomaga mu w jego osiągnięciu. Wnioskodawca umożliwia to w ramach programu, oferując swoją wiedzę (w tym liczne materiały – (..)), wsparcie (…) oraz wsparcie (…). W ocenie tutejszego organu, uczestnik programu oczekuje, że zdobędzie wiedzę, jak w prawidłowy sposób (…). W taki sposób bowiem Wnioskodawca poleca swoje programy na (…). Jak obiecuje Wnioskodawca: (…).Kluczowym elementem świadczenia będącego przedmiotem analizy jest przekazanie uczestnikowi gotowych materiałów edukacyjnych przygotowanych przez ekspertów, które – jak wynika z (…) – (…). (…) będący przedmiotem wniosku zawiera – co prawda – elementy (…), np. (…), są to jednak elementy pomocnicze/poboczne wobec przekazanych materiałów merytorycznych, których celem jest poszerzenie czy zdobycie określonej wiedzy związanej z (…). Na uwagę zasługuje także wskazana w (…) odpowiedzialność Wnioskodawcy. Ponosi on bowiem odpowiedzialność wobec uczestnika jedynie za brak dostarczenia świadczenia lub za brak zgodności świadczenia z umową. W (…) wprost wskazano, że (…). Oznacza to, że Wnioskodawca nie ponosi żadnej odpowiedzialności za efekty świadczenia, których oczekuje uczestnik przystępując do programu. Zatem usługa kompleksowa będąca przedmiotem analizy ma na celu w głównej mierze edukację uczestników (…), którzy w ramach tego (…) otrzymują wskazówki i porady, jak postępować w określonych sytuacjach. Przy czym tutejszy organ nie kwestionuje, że celem programu jest (…). (…) może bowiem służyć (…). (…) sprzyja również (….). Jednak powyższe nie zmienia charakteru świadczenia jako edukacyjnego, ponieważ każda usługa edukacyjna dotycząca szeroko rozumianego (…), sama w sobie pełni rolę usługi mającej na celu (…) usługobiorcy. Ważne jest natomiast, czy w ramach tego świadczenia usługodawca wykonuje czynności o charakterze (…). Jak udowodniono powyżej – w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w sprawie – w ramach (…) Wnioskodawca nie wykonuje czynności o charakterze (…), tylko czynności o charakterze „edukacyjnym”. Powyższe znajduje potwierdzenie na (…) Wnioskodawcy, na której (…) programu, (…) wprost informuje: (…).W związku z powyższym w tym miejscu należy wskazać na Sekcję P Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) – „EDUKACJA” – która obejmuje:- usługi placówek wychowania przedszkolnego,- usługi szkół podstawowych,- usługi gimnazjów,- usługi liceów ogólnokształcących, techników, branżowych szkół I i II stopnia,- usługi szkół policealnych,- usługi kolegiów pracowników służb społecznych i placówek doskonalenia nauczycieli,- usługi szkół wyższych,-usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji.W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 85 „USŁUGI W ZAKRESIE EDUKACJI”, który obejmuje:- usługi szkół publicznych i niepublicznych wszystkich typów (włączając szkoły specjalne), prowadzone przez organy administracji rządowej, jednostki samorządu terytorialnego lub inne osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego lub osoby fizyczne w ramach obowiązującego sytemu oświaty i szkolnictwa wyższego,- edukację w formach: stacjonarnej, niestacjonarnej lub z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość, np.: przez radio, telewizję, Internet lub drogą korespondencyjną,- edukację prowadzoną na różnych poziomach kształcenia, włączając kształcenie specjalne,- edukację dla dorosłych prowadzoną na poziomie szkół podstawowych, gimnazjów, liceów ogólnokształcących i szkół policealnych oraz w formach pozaszkolnych (w tym: edukację dla dorosłych wchodzącą w skład publicznych i niepublicznych placówek kształcenia ustawicznego, placówek kształcenia praktycznego, ośrodków dokształcania i doskonalenia zawodowego oraz na kwalifikacyjnych kursach zawodowych),- usługi szkół wojskowych i akademii wojskowych,- usługi szkół w zakładach karnych i aresztach śledczych oraz w szkołach w zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich na odpowiednich poziomach nauczania,- pozaszkolne formy dokształcania i doskonalenia zawodowego (w tym: kwalifikacyjne kursy zawodowe umożliwiające przystąpienie do egzaminu zawodowego oraz uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie lub dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe),- pozaszkolne formy edukacji związane głównie ze sportem i rekreacją, np. kursy gry w tenisa lub golfa itp., - usługi wspomagające edukację.Dział ten nie obejmuje:- usług świadczonych przez żłobki i pozostałej dziennej opieki nad dziećmi, sklasyfikowanych w 88.91.1.W dziale 85 mieści się grupa 85.5 „USŁUGI W ZAKRESIE POZASZKOLNYCH FORM EDUKACJI”, obejmująca kontynuację edukacji ogólnej oraz kształcenie zawodowe (kształcenie związane jest głównie z rozwijaniem własnych zainteresowań oraz doskonaleniem zawodowym).Grupa ta nie obejmuje: - usług sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grup 85.1-85.4, tj. edukacji na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym.Uwaga: Grupa ta obejmuje obozy i szkoły oferujące grupom i osobom indywidualnym kursy i zajęcia sportowe, z języków obcych, zajęcia artystyczne, teatralne lub muzyczne, szkolenia specjalistyczne, inne niż ujęte w odpowiednich grupowaniach grup 85.1-85.4.W tym miejscu należy wyjaśnić, że grupa:- 85.1 to usługi placówek wychowania przedszkolnego;- 85.2 to usługi szkół podstawowych;- 85.3 to usługi gimnazjów i liceów ogólnokształcących;- 85.4 to usługi szkół policealnych, kolegiów pracowników służb społecznych oraz placówek doskonalenia nauczycieli.Natomiast w grupie 85.5 mieszczą się poniższe klasy:- 85.51 to usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych;- 85.52 usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji artystycznej;- 85.53 usługi świadczone przez szkoły nauki jazdy, nauki pilotażu lub żeglarstwa;- 85.59 usługi w zakresie pozostałych pozaszkolnych form edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.W klasie 85.59 mieści się pozycja 85.59.19.0 „Usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane”. Grupowanie to obejmuje: - edukację, w której nie da się określić poziomu nauczania, - kursy przygotowujące do egzaminu z wiedzy zawodowej, - kursy udzielania pierwszej pomocy, - kursy szybkiego czytania, - naukę religii, - szkoły przetrwania, - usługi placówek kształcenia praktycznego, ustawicznego oraz ośrodków dokształcania i doskonalenia zawodowego, - usługi ośrodków prowadzących kursy wyrównawcze. Grupowanie to nie obejmuje: - usług świadczonych przez instruktorów i trenerów sportu, sklasyfikowanych w 85.51.10.0, - usług w zakresie pozaszkolnych form edukacji artystycznej, sklasyfikowanych w 85.52.1, - usług nauczania języków obcych i umiejętności prowadzenia konwersacji w języku obcym, sklasyfikowanych w 85.59.11.0.Uwzględniając powyższe, usługa kompleksowa będąca przedmiotem wniosku – świadczenie realizowane w ramach (…) – spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 85.5 USŁUGI W ZAKRESIE POZASZKOLNYCH FORM EDUKACJI.Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.W myśl art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;Kompleksowa usługa będąca przedmiotem analizy mieści się w grupie PKWiU 85.5 „USŁUGI W ZAKRESIE POZASZKOLNYCH FORM EDUKACJI”. Dla usługi tej ustawodawca ani w ustawie ani w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, nie przewidział obniżonej stawki podatku. Zatem właściwą stawką dla opodatkowania tej usługi jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),- świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy). WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:- klasyfikacja towaru/usługi, lub- stawka podatku właściwa dla towaru/usługi lub- podstawa prawna stawki podatkustaje się niezgodna z tymi przepisami.Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).
POTRZEBUJESZ POMOCY?