Postanowienie SN z dnia 10 lipca 2026 r., sygn. III KO 169/25

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Kołodziejski

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 10 lipca 2026 r.,

z urzędu inicjatywy w przedmiocie wyłączenia SSN Małgorzaty Bednarek

od udziału w sprawie o sygn. akt III KO 169/25,

na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario oraz art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł :

stwierdzić brak podstaw do wyłączenia z urzędu SSN Małgorzaty Bednarek od udziału w sprawie o sygn. akt III KO 169/25.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego W. B. z dnia 20 października 2025 r. zawierający sygnalizację wznowienia z urzędu postępowania kasacyjnego o sygn. akt III KK 377/25, a to z powodu zaistnienia bezwzględniej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w związku z obsadą sądu kasacyjnego, w którego składzie udział brał SSN Adam Roch, co do którego w toku postępowania kasacyjnego złożono wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy, „z uwagi na wadliwe powołanie go do pełnienia urzędu sędziego w Sądzie Najwyższym”.

Przedmiotowe pismo zostało zarejestrowane w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą akt III KO 169/25. Sprawa ta została przydzielona do referatu SSN Andrzeja Stępki.

Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2026 r. do rozpoznania sprawy o sygn. akt III KO 169/25, wyznaczeni zostali: SSN Dariusz Kala (przewodniczący), SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) oraz SSN Małgorzata Bednarek.

W piśmie z dnia 14 kwietnia 2026 r. SSN Andrzej Stępka, odwołując się do podstawy prawnej z art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k., wniósł o wyłączenie SSN Małgorzaty Bednarek od rozpoznania wniosku (sygnalizacji) o wznowienie z urzędu postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 14 sierpnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt III KK 377/25. Autor pisma ocenił, że rozpoznanie przedmiotowej sprawy powinno nastąpić w składzie, w którym nie będzie uczestniczyć sędzia powołany do Sądu Najwyższego na podstawie wniosku Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w składzie i trybie przewidzianym ustawą nowelizacyjną z dnia 8 grudnia 2017 r., wskazując, że tę procedurę nominacyjną kwestionuje również obrońca w złożonym piśmie sygnalizacyjnym. Wnioskodawca podniósł, że „każdy sędzia wylosowany do kolegialnego składu winien zwrócić uwagę, czy tak ukształtowany sąd zapewnia stronom prawo do niezawisłego i niezależnego sądu”. W tym kontekście odwołał się do uchwały trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA-I-4110-1/20) wskazując, że w uchwale tej przesądzono, że udział w składzie Sądu Najwyższego osoby powołanej na wniosek KRS ukształtowanej w wyniku ww. nowelizacji, prowadzi w każdym przypadku do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Podkreślił, że uchwała ta z chwilą jej podjęcia uzyskała moc zasady prawnej, co powoduje, że każdy skład orzekający jest nią związany. Nadto podał, że w orzecznictwie trybunałów międzynarodowych stwierdzono, że orzekanie przez osoby powołane do Sądu Najwyższego ww. trybie stanowi naruszenie prawa do sądu z art. 6 EKPCz, prawa do sądu gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE oraz art. 47 KPP. Wnioskodawca podniósł, że SSN Małgorzata Bednarek została „powołana na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego przez n-KRS”, a zaprezentowane wyżej argumenty odnoszą się także do sędziów byłej Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, w której SSN Małgorzata Bednarek orzekała do momentu likwidacji tej Izby w lipcu 2022 r., akcentując, iż „zależność od władzy politycznej tego organu budziła zastrzeżenia Trybunału, toteż uznał on, że Izba Dyscyplinarna nie jest sądem w rozumieniu prawa europejskiego (por. wyrok TSUE z dnia 15 lipca 2021 r., C-791/19, przeciwko Polsce)”. Zdaniem wnioskodawcy, rozstrzyganie kwestii ewentualnego wznowienia z urzędu postępowania kasacyjnego przez sąd, w składzie którego zasiada sędzia Sądu Najwyższego powołany w wadliwym trybie, mogłoby wywołać u stron oraz opinii publicznej przekonanie o braku bezstronności sądu, a w konsekwencji prowadziłoby do naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPCz, zaś SSN Małgorzata Bednarek „stałaby się sędzią niejako »we własnej sprawie«, skoro wniosek o wznowienie postępowania dotyczy wprost zarzutu niewłaściwej obsady sądu, które to argumenty w równym stopniu mogą odnosić się także do Pani sędzi SN Małgorzaty Bednarek”.