Postanowienie SN z dnia 10 lipca 2026 r., sygn. III KK 684/25

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Stanisław Stankiewicz

w sprawie M.S.

skazanego z art. 183 § 1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 lipca 2026 r.,

wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego M.B. od udziału w sprawie kasacyjnej o sygn. akt III KK 684/25,

na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art 41 § 1 k.p.k. a contrario oraz art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. a contrario

p o s t a n o w i ł:

nie uwzględnić wniosku

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego M.S. złożył kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 23 czerwca 2025 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II Ka 117/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Nisku z dnia 23 grudnia 2024 r., sygn. akt II K 126/23. Sprawa ta została zarejestrowana w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt III KK 684/25. Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej, sprawę obecnie przydzielono SSN M.B.

Obrońca skazanego złożył następnie wniosek o wyłączenie SSN M.B. od udziału w ww. sprawie kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku obrońca podniósł m.in., że SSN M.B. została powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego przez Krajową Radę Sądownictwa, ukształtowaną w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., a zatem - w jego ocenie - w świetle uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r. prowadzi to do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. W przekonaniu autora wniosku SSN M.B. wyłączona jest z mocy samej ustawy, skoro w kasacji podniesiono tożsame uchybienie w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej, w odniesieniu do składu sądu odwoławczego (Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu). Nadto, obrońca wskazał również, że ww. Sędzia była wcześniej prokuratorem i orzekała w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, która w świetle orzecznictwa ETPCz i TSUE nie jest sądem w rozumieniu prawa europejskiego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: