Postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2026 r., sygn. II OZ 595/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 221/26 odmawiające J. R. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w sprawie ze skargi J. R. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 18 listopada 2025 r. znak: ... w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 marca 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 221/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi skarżącej na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 18 listopada 2025 r. znak: ... w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

Sąd Wojewódzki w uzasadnienia postanowienia wskazał, że w dniu 2 marca 2026 r. wpłynął do akt sądowych sprawy wniosek (nadany w polskiej placówce pocztowej w dniu 25 lutego 2026 r.) profesjonalnego pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i przedłożenia pełnomocnictwa procesowego wraz z pełnomocnictwem procesowym i wpisem sądowym w kwocie 100 zł. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik nie kwestionuje, że uchybił terminowi do dokonania powyższych czynności procesowych. Jako argument usprawiedliwiający uchybienie terminu wskazał brak wiedzy o doręczeniu wezwania do złożenia pełnomocnictwa procesowego i uiszczenia wpisu od skargi. Wyjaśnił, że korespondencja zawierająca pismo z 4 lutego 2026 r. wraz z załącznikami (odpis zarządzenia z 28 stycznia 2026 r., odpis odpowiedzi na skargę) w dniu 6 lutego 2025 r. została doręczona do recepcji biura N. znajdującego się w Warszawie na 1 piętrze budynku W. (ul. S. ...) zarejestrowanej w siedzibie prowadzenia przez pełnomocnika skarżącej kancelarii adwokackiej. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że nie prowadzi on regularnej praktyki, a ma wyłącznie zarejestrowaną działalność w tzw. "biurze wirtualnym", co oznacza, że bywa tam okazjonalnie, wyłącznie podczas spotkań w sali konferencyjnej i po odbiór korespondencji. Wskazał, że w przedmiotowym biurowcu zarejestrowanych jest, prócz różnego rodzaju podmiotów gospodarczych, także kilkanaście innych kancelarii adwokackich, w tym m.in. kancelaria adw. P. B.. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej podał, że kancelaria adw. P. B. nie jest w żaden sposób powiązana osobowo z kancelarią pełnomocnika skarżącej. Kancelaria pełnomocnika skarżącej jest odrębnym podmiotem faktycznym i prawnym. Pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że do pracownika recepcji – po przesyłki dostarczane przez listonosza w danym dniu – zgłaszają się pracownicy poszczególnych podmiotów funkcjonujących w biurach N. W dniu 6 lutego 2026 r., tj. w dniu dostarczenia do wskazanego biura przesyłki w niniejszej sprawie, w korespondencji przekazywanej adw. P. B. pracownik recepcji wydał także omyłkowo przesyłkę zawierającą pismo z 4 lutego 2026 r. wraz z załącznikami, a kierowaną osobiście do adw. B. P. Pełnomocnik skarżącej podał, że dopiero w dniu 18 lutego 2026 r. adw. P. B. poinformował osobiście o przekazaniu mu przesyłki zawierającej pismo z 4 lutego 2026 r. (odebrane 6 lutego 2026 r.) wraz z załącznikami adresowanej do pełnomocnika skarżącej i jednocześnie przekazał fizycznie tę kopertę w dniu 23 lutego 2026 r. Na tę okoliczność pełnomocnik skarżącej załączył do wniosku oświadczenie adw. P. B. z 24 lutego 2026 r. W ocenie pełnomocnika skarżącej, przedstawionymi okolicznościami uprawdopodobnił on, że uchybienie terminowi do wykonania wezwania nastąpiło bez jego winy.