Wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 stycznia 2022 r., sygn. VI SA/Wa 1993/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi O. w B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. umarza postępowanie administracyjne.

Uzasadnienie

O. w B. (dalej też jako "skarżąca", "płatnik" lub "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej też jako "Prezes NFZ" lub "organ") z dnia [...] maja 2021 r. nr [...].

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 102 ust. 5 pkt 24 oraz art. 109 w związku z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1398 z późń.zm. zwanej dalej "ustawą o świadczeniach") oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej w skrócie jako "k.p.a.") i art. 102 ust. 7 ustawy o świadczeniach.

Zaskarżoną decyzją Prezes NFZ stwierdził objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym A. S. (dalej też jako "zainteresowany" lub "uczestnik") w dniu 22 października 2016 roku, z tytułu wykonywania umowy o świadczenie usług, na rzecz skarżącej, do której, zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.

Kwestionowana przez Prezesa NFZ umowa zawarta została w dniu 21 października 2016 roku, jako umowa o dzieło, której przedmiot określono jako udział w spektaklu "[...]" w charakterze muzyka orkiestry ([...]) w dniu 22 października 2016 roku. Zdaniem organu, zainteresowany uczestniczył, jako członek zespołu w spektaklu wystawionym przez O. Jego udział polegał zatem na wspólnym wraz z innymi muzykami[?]instrumentalistami, wykonaniu utworów muzycznych, podczas których każdy z muzyków wykonywał swoją partię instrumentalną. Przedmiotem umowy było świadczenie usług muzycznych determinowanych starannością działania, czyli wykonanie czynności starannego działania (art. 750 k.c.), do których stosuje się przepisy o umowie zlecenia. Jeśli wymóg należytej staranności zostaje spełniony to czynność uważa się za a skonaną, a przyjmujący zlecenie otrzymuje wynagrodzenie. W przypadku wykonawcy dzieła nie wystarczy jedynie zachowanie należytej staranności. Cechą charakterystyczną umowy o dzieło jest swoboda wykonawcy w jej realizacji, tj, sposób, miejsce i rozkład czasu wykonywania dzieła. Z treści przedmiotowej umowy wynika, że płatnik składek był zobowiązany do współpracy z zainteresowanym przy realizacji umowy, poprzez udostępnienie mu pomieszczenia, w celu przygotowania się do wykonania spektaklu oraz umożliwienie wykonawcy konsultacji muzycznych. Ponadto repertuar był zależny od płatnika składek. W umowie wskazany został odgórnie spektakl, w którym dany muzyk miał uczestniczyć. Swoboda wykonania przedmiotu umowy przez uczestnika była również ograniczona poprzez konieczność współpracy z innymi muzykami, chórzystami oraz dyrygentem. W tych okolicznościach trudno dostrzec cechy charakterystyczne dla umowy o dzieło. Ponadto usługi świadczone przez zainteresowanego stanowiły czynności realizowane w ramach działalności kulturalnej płatnika składek. W istocie odpowiedzialność za organizowane wydarzenie kulturalno-artystyczne nie spoczywała na wykonawcy umów zawartych z płatnikiem składek, ale na skarżącej. Reasumując, Prezes NFZ, po poddaniu analizie spornej umowy, nazwanej przez płatnika składek umową o dzieło, uznał, że właściwym jest przyjęcie, iż faktycznie pomiędzy stronami tej umowy doszło do zawarcia umowy o świadczenie usług.