Strategia, konsekwencja i spójność działań employer brandingowych
Praca nad wizerunkiem
W Polsce można wyróżnić dwa podejścia dotyczące employer brandingu. Oba łączy grupa odbiorców, czyli aktualni i potencjalni pracownicy firmy czy organizacji. Pierwsze, węższe, to takie, które skupia się na działaniach wizerunkowo-rekrutacyjnych. Drugie zaś, szersze, obejmuje całokształt działań zarówno wizerunkowych, jak i rekrutacyjnych, edukacyjnych czy CSR-owych oraz komunikację wewnętrzną.
W pierwszym przypadku działania employer brandingowe najczęściej dotyczą budowania pożądanego wizerunku pracodawcy na zewnątrz firmy, by zaprezentować daną firmę jako ciekawe miejsce pracy. Co ważne, kampanie takie są realizowane najczęściej przez firmy, które co roku rekrutują nowych pracowników. Daje się jednak zauważyć, że komunikacja prowadzona przez pracodawcę, a kierowana do pracowników - aktualnych i potencjalnych - jest prowadzona według innych reguł niż komunikacja B2B czy B2C, czyli kierowana do klientów i konsumentów firmy. Jako relatywnie nowy typ działań nacisk położony jest na realizację raczej projektów niż długofalowych kampanii, a firmy wzajemnie się kopiują. Czy to źle? Nie, takie działania uwzględniają naturalny rozwój firmy, najczęściej podyktowane są przez zmieniające się czynniki zewnętrzne, m.in. trudności w pozyskaniu odpowiednich pracowników.
Całościowa komunikacja firmy
W drugim przypadku działania employer brandingowe stanowią część całościowej komunikacji firmy, często są wynikiem wprowadzania strategicznej karty wyników, opartej na czterech filarach. Można zauważyć, że organizacje te patrzą na firmę z różnych punktów widzenia, uwzględniając potrzeby, oczekiwania i poglądy interesariuszy, wiedząc, że marka pracodawcy jest ściśle powiązana z marką konsumenta i marką społeczną. W tym przypadku wszystkie służby odpowiedzialne za komunikację zewnętrzną i wewnętrzną ściśle ze sobą współpracują, od określania celów biznesowych po opracowanie strategii (rozumianej jako sposób realizacji celów) .
