Wskazanie majątku spółki jako przesłanka egzoneracyjna

2. Okoliczność, że wskazany przez zarządcę majątek nie pokrywa całości długu podatkowego spółki, a tylko znaczną jej część, nie ma znaczenia dla uwolnienia zarządcy, o ile majątek ten jest realny i pozwala na rzeczywiste zaspokojenie wierzyciela.

Glosa do wyroku WSA we Wrocławiu z 19 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 501/08¹

W glosowanym poniżej orzeczeniu, jednym z bardzo licznych dotyczących odpowiedzialności członków zarządu spółek kapitałowych za zaległości podatkowe spółki, WSA we Wrocławiu dokonał w szczególności wykładni prawidłowego rozumienia jednej z ustawowo przewidzianych przesłanek egzoneracyjnych, uwalniającej od takiej odpowiedzialności. Orzeczenie dotyczy mianowicie przesłanki zawartej w art. 116 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w postaci wskazania przez zarządcę majątku, który pozwala na egzekucję w celu zaspokojenia zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Jej prawidłowa interpretacja ze względu na posłużenie się przez ustawodawcę pojęciem "znaczna część" rodzi wiele wątpliwości. Dodatkowo trudność w praktycznym stosowaniu art. 116 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej wynika stąd, że uprzednią pozytywną przesłanką pozwalającą w ogóle na uruchomienie odpowiedzialności członka zarządu jest stwierdzenie bezskuteczności egzekucji. przesłanki te wykluczają się - skoro egzekucja jest bezskuteczna, to członek zarządu nie powinien mieć możliwości wskazania na mienie spółki, które jest realne i pozwala na rzeczywiste zaspokojenie wierzyciela w znacznej części. Zagadnienia te są poruszane w dalszej części glosy po przedstawieniu stanu faktycznego i rozstrzygnięcia WSA we Wrocławiu.