Unijne zabezpieczenie społeczne (cz. II)

Kluczową rolę w procesie stosowania na obszarze UE krajowych systemów zabezpieczenia społecznego odgrywają wyodrębnione na podstawie rozporządzenia Nr 1408/71 zasady koordynacji. Są nimi:

• zasada równego traktowania,

• zasada stosowania ustawodawstwa tylko jednego państwa członkowskiego,

• zasada sumowania okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania,

• zasada zachowania praw nabytych.

Zasada równego traktowania jest fundamentalną zasadą prawa wspólnotowego wynikającą z art. 6 Traktatu Rzymskiego w brzmieniu ustalonym w Maastricht. Często określana jest zasadą zakazu dyskryminacji bezpośredniej lub pośredniej. W zakresie zabezpieczenia społecznego zasada ta została wyrażona w art. 3 rozporządzenia Nr 1408/71, który stanowi, że osoby zamieszkałe na terytorium państwa członkowskiego, do których stosuje się przepisy rozporządzenia, podlegają obowiązkom i korzystają z uprawnień wynikających z ustawodawstwa każdego państwa członkowskiego na tych samych warunkach co obywatele tego państwa. Zasada ta, w myśl postanowień Trybunału Sprawiedliwości, powinna być interpretowana szeroko.