Prawna możliwość wzruszenia decyzji administracyjnych (4)
Zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się także w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji. Oczywiste niezastosowanie lub nieprawidłowe zastosowanie przepisów kodeksowych ustalających zasady ogólne postępowania administracyjnego w stopniu powodującym istotne ograniczenie uprawnień strony można uznać za ich rażące naruszenie - z wyjątkiem przepisów dających podstawę do wznowienia postępowania.
Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, szczególnie z powodu „rażącego naruszenia prawa”, wymaga od osób prowadzących to postępowanie bardzo dobrej znajomości prawa, by kończąca je decyzja sama nie spotkała się z takim samym zarzutem. Podnoszone są czasem wątpliwości, czy w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji (przypomnijmy: na podstawie art. 156-159, zamieszczonych w rozdziale 13. DZIAŁU II k.p.a.) mają zastosowanie przepisy ogólne, zamieszczone w DZIALE I, mającym taki właśnie tytuł. Wątpliwości te uzasadniane są faktem, że w art. 156-159 nie ma przepisu, który wprost nakazywałby stosowanie przepisów ogólnych k.p.a.
WSA w Warszawie w wyroku z 17 marca 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 29/04 (LEX nr 189029) wyraził następujący pogląd: „Poza sporem pozostaje okoliczność, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest postępowaniem nadzwyczajnym i stanowi formę nadzoru. Przedmiotem tegoż postępowania jest ustalenie, czy ostateczna decyzja administracyjna poddana nadzorowi w nadzwyczajnym trybie jest dotknięta którąkolwiek z wad wymienionych w art. 156 par. 1 k.p.a. oraz czy nie zachodzą przesłanki negatywne do stwierdzenia nieważności, o których mowa w art. 156 par. 2 k.p.a. Oznacza to, że (vide wyrok NSA z 27 października 1995 r. III, sygn. akt SA 829/95, niepubl.; wyrok Sądu Najwyższego z 7 marca 1996 r., sygn. akt III ARN 70/95, opubl. OSNAP z 1996 r. nr 18, poz. 258). W tym miejscu należy jednak stwierdzić, że
