PORZĄDEK PUBLICZNY
Procedura tymczasowego odebrania maltretowanego zwierzęcia
Wśród kompetencji wójta, burmistrza i prezydenta miasta znajduje się m.in. wydawanie decyzji o tymczasowym odebraniu zwierzęcia. W praktyce jednak samorządowcy korzystają z tego prawa w ograniczonym zakresie, choć mogłoby to przyczynić się do zmniejszenia zjawiska znęcania się nad zwierzętami.
Regulacja prawna w sprawie wydawania decyzji o tymczasowym odebraniu zwierzęcia wyrażona jest w art. 7 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (dalej: ustawa o ochronie zwierząt). Zgodnie z nią zwierzę, nad którym człowiek się znęca, może zostać odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania zwierzęcia, wójta, burmistrza lub prezydenta miasta (dalej: wójt).
Nic nie stoi na przeszkodzie, aby pojęcie "miejsce pobytu zwierzęcia" interpretować na zasadzie podobnej, jak miejsce zamieszkania osoby fizycznej (z tym, że trudno w przedmiotowym wypadku mówić o "zamiarze stałego pobytu"). Można przyjąć, że co do zasady takim miejscem jest miejsce zamieszkania opiekuna lub właściciela, chyba że osoba taka dysponuje kilkoma nieruchomościami, a zwierzę w danym przypadku np. pilnuje nieruchomości niestanowiącej miejsca zamieszkania.
