Prawo i Podatki Unii Europejskiej 1/2005 z 01.01.2005, str. 55
Data publikacji: 02.07.2018
Unregistered system of conveyancing w angielskim Land Law (cz. I)
Krótkie przedstawienie praw do nieruchomości, o których mowa w niniejszym opracowaniu, wraz z ich systematyką, zostało zamieszczone w artykule „Prawa do nieruchomości w angielskim Land Law - charakterystyka wybranych instytucji”, opublikowanym w numerze 9/2004 „Prawa Unii Europejskiej”. Dla pełnego zrozumienia pozarejestrowego systemu przenoszenia praw do nieruchomości (unregistered system of conveyancing) autor poleca uważnemu czytelnikowi zapoznanie się z powołanym artykułem. Niniejsze opracowanie nie obejmuje nabycia prawa do nieruchomości na drodze adverse possession, gdyż ze względu na specyfikę tej instytucji prawnej, wymaga ona odrębnego omówienia.
JERZY KOPYRA
Kancelaria „Sołtysiński, Kawecki & Szlęzak - Doradcy Prawni” w Warszawie
Dwa systemy przenoszenia praw do nieruchomości
Na terenie Anglii i Walii obowiązują obecnie dwa systemy przenoszenia praw do nieruchomości (conveyancing), pierwszy - pozarejestrowy system przenoszenia praw do nieruchomości (unregistered system of conveyancing), sięgający jeszcze wieków średnich, znajduje zastosowanie do nieruchomości nieujawnionych w księdze wieczystej (Land Register), tzw. unregistered land, drugi zaś - system rejestrowy przenoszenia praw do nieruchomości (registered land system) obejmuje nieruchomości w księdze wieczystej ujawnione (registered land).
Podstawą prawną pierwszego z powołanych systemów jest ustawa o prawie własności (Law of Property Act)1 z 1925 r. z późniejszymi zmianami (akt prawny reformujący archaiczne reguły common law i equity) oraz ustawa o prawach obciążających nieruchomość (Land Charges Act)2 z 1972 r. Natomiast drugi system oparty jest na ustawie o rejestracji nieruchomości (Land Registration Act3) z 2002 r., która wchodząc w życie 13 października 2002 r. uchyliła dotychczas obowiązującą ustawę o tej samej nazwie z 1925 r.
W pozarejestrowym systemie przenoszenia praw do nieruchomości () uprawniony z tytułu lub , który zamierza zbyć swoje prawo do nieruchomości, powinien wykazać nabywcy (), iż jest dysponentem przedmiotowego prawa i wywodzi je od osoby lub osób, będących w jego niezakłóconym posiadaniu przez co najmniej 15 lat (zgodnie z § 23 ).
