W następstwie publikacji ogłoszenia o udzieleniu zamówienia na roboty budowlane obejmujące budowę ośrodków kształcenia w tureckich prowincjach Siirt i Diyarbakir (EuropeAid/12160l/ C/W/TR), spółki Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret Ltd Sirketi i Musa Akar (zwane dalej „stronami skarżącymi”) złożyły 21 października 2005 r. ofertę przetargową w przedstawicielstwie Komisji Wspólnot Europejskich (zwanej dalej „Komisją”) w Turcji. W wyniku postępowania przetargowego Komisja decyzją z 29 listopada 2005 r. udzieliła zamówienia przedsiębiorstwu ILCI Ins. San. Ve Tic, AS. W piśmie z 2 grudnia 2005 r. ww. spółki zwróciły się do Komisji o uchylenie tej decyzji. Komisja odrzuciła ten wniosek na mocy decyzji nr MK/KS/DELTUR/(2005)/SecE/D/1614 z 23 grudnia 2005 r. dotyczącej udzielenia zamówienia na budowę ośrodków kształcenia w prowincjach Siirt i Diyarbakibr. Decyzja ta wskazywała środki odwoławcze, zwracając uwagę stron na przyznane im w art. 230 WE prawo do wniesienia do sądu wspólnotowego skargi o stwierdzenie nieważności decyzji o udzieleniu zamówienia w terminie dwóch miesięcy od daty tego pisma.

Skarga została złożona w sekretariacie sądu I instancji za pośrednictwem dwóch adwokatów z siedzibą w Turcji, w angielskiej i tureckiej wersji językowej, odpowiednio 21 i 23 lutego 2006 r. Pismem z 21 marca 2006 r. sekretarz sądu poinformował strony skarżące, że ich skarga nie może być rozpatrzona, gdyż na potrzeby tego sporu powinny być reprezentowane przez adwokata uprawnionego do występowania przed sądem jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub innego państwa będącego stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwanego dalej „Porozumieniem EOG”). 6 kwietnia 2006 r. - za pośrednictwem Ç. Şahin adwokata wpisanego na listę adwokatów w Düsseldorfie (Niemcy) - przedstawiły one tłumaczenie na język niemiecki angielskiej wersji pierwszej skargi. Jednakże sekretarz sądu poinformował Ç. Şahina, że nie złożył podpisu na skardze w niemieckiej wersji językowej. Konsekwencją powyższego adwokat 26 kwietnia 2006 r. przedstawił nowy egzemplarz tej wersji językowej opatrzony swoim podpisem. W tym też dniu skarga została wpisana do rejestru pod numerem T-129/06. 16 sierpnia 2006 r. Komisja podniosła - na podstawie art. 114 regulaminu sądu I instancji - zarzut niedopuszczalności z uwagi na wniesienie skargi po terminie. Natomiast strony skarżące powołały się na okoliczności usprawiedliwiające nieprawidłowości przy wnoszeniu skargi, podnosząc, że Komisja nie poinformowała ich w spornej decyzji o zasadach reprezentacji przed sądem wspólnotowym, co stanowiło usprawiedliwiony błąd powodujący, że upływ terminu na wniesienie skargi nie narusza uprawnień stron.