Realizacja roszczeń zwrotnych na podstawie art. 111 unijnego rozporządzenia 574/72 (cz. I)
Zdarzają się przypadki, że instytucja ubezpieczeń społecznych w jednym państwie nadpłaci świadczenie (np. emeryturę) osobie, której wypłacane jest świadczenie także w innym państwie członkowskim. W takiej sytuacji o odzyskanie nadpłaty można zwracać się do zagranicznej instytucji wypłacającej aktualnie świadczenia, a nie tylko bezpośrednio do świadczeniobiorcy. Muszą zostać jednak spełnione przesłanki określone w rozporządzeniu 574/721.
Wspólnotowy tryb odzyskiwania nadpłat świadczeń może być wykorzystywany przez polskie instytucje zabezpieczenia społecznego, w tym ZUS, KRUS, organy emerytalno-rentowe służb mundurowych, a nawet instytucje pomocy społecznej, w celu odzyskania nadpłaty z tytułu polskich świadczeń, przez potrącenie jej z kwot świadczeń zagranicznych.
Warto wiedzieć o tej możliwości, zwłaszcza że w niektórych przypadkach brak jest możliwości odzyskania nadpłaty świadczeń w Polsce, a okazuje się, że osoba, której nadpłacone zostały świadczenia przez polską instytucję, pobiera świadczenia zagraniczne wypłacane przez instytucję innego państwa członkowskiego.
W niektórych z kolei przypadkach to polskie instytucje wypłacające świadczenia (np. emeryturę lub rentę) zobowiązane są udzielać pomocy instytucjom zagranicznym państw członkowskich w odzyskiwaniu należności z tytułu nadpłat świadczeń zagranicznych.
Należy dodać, że oprócz państw członkowskich Unii Europejskiej, opisywana procedura znajduje - na mocy umów międzynarodowych zawartych przez Wspólnotę i państwa członkowskie - zastosowanie także w odniesieniu do państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależących do Unii Europejskiej (Islandia, Norwegia, Lichtenstein)2 oraz do Szwajcarii3.
Jaki jest mechanizm realizacji roszczeń zwrotnych
