7. Charakterystyka wariantów ewidencji wydatków z zachowaniem zasady kasowej

MARCIN KACZMAREK

Przedstawione rozwiązania księgowe zostały scharakteryzowane pod względem: istoty, budowy planu kont, schematu ewidencji, dekretacji na przykładzie operacji dotyczącej faktury zakupu oraz listy płac. Następnie dokonano oceny przydatności wariantów za pomocą pytań ewaluacyjnych, ważnych z punktu widzenia zewnętrznych kontroli, na przykład przez Najwyższą Izbę Kontroli, ale również ważnych w kontroli zarządczej jednostki.

Przedstawione w Poradniku rozwiązania są godne zauważenia zarówno z teoretycznego punktu widzenia, jak i z powodu ich praktycznego zastosowania u wielu dysponentów. Natomiast należy mieć świadomość tego, żenie ma rozwiązania idealnego. Każde ma jakieś zalety i wady, które starano się przedstawić.

W ujęciu kasowym wyróżnia się ewidencję polegającą na:

l rozszerzeniu analityki na koncie 130 "Rachunek bieżący jednostki",

l opracowaniu struktury konta i sposobu ewidencji w wymiarze innym niż konto 130 "Rachunek bieżący jednostki".

7.1. Rozwinięcie analityki do konta 130 "Rachunek bieżący jednostki"

W głównej mierze rozwiązanie księgowe polega na ewidencji operacji gospodarczych dotyczących budżetu zadaniowego na kontach, na których księguje się tradycyjny układ klasyfikacyjny. Odbywać się to będzie dzięki rozszerzeniu liczby znaków konta 130 "Rachunek bieżący jednostki" w celu uwzględnienia klasyfikacji zadaniowej. Rozwiązanie wymaga technicznego rozszerzenia identyfikacji konta księgowego o kilka kolejnych znaków w celu stworzenia możliwości ewidencji dodatkowej klasyfikacji w ujęciu zadaniowym na koncie, które obejmuje zakresem tradycyjną klasyfikację budżetową. Strukturę, która uwzględnia obie klasyfikacje, przedstawiają przykłady:

130-Dział-Rozdział-Funkcja-Zadanie-Podzadanie-Działanie-Paragraf,

130-Dział-Rozdział-Paragraf-Funkcja-Zadanie-Pozadanie-Działanie.

Minimalna liczba znaków konta niezbędnych do zaksięgowania zdarzenia, przedstawiając na koncie pełną klasyfikację, wynosi: