Postanowienie NSA z dnia 4 października 2006 r., sygn. I GZ 192/06

Zarządzenie połączenia kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 par. 1 lub par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie powoduje powstania jednej nowej sprawy. Jeżeli połączenie dotyczy także rozstrzygnięcia, to sąd wydaje wprawdzie jeden wyrok, ale jest to jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 powołanej ustawy tj. co do formy orzeczenia. Natomiast w znaczeniu materialnym zawiera on oddzielne rozstrzygnięcia co do każdej z połączonych spraw /skarg/.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. Spółki z o.o. w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 kwietnia 2006 r., III SA/Gd 250/05 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej W. Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lutego 2006 r., III SA/Gd 250/05 w sprawie ze skarg W. Spółki z o.o. w W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 15 marca 2005 r., (...) z dnia 15 marca 2005 r., (...) z dnia 15 marca 2005 r., (...) w przedmiocie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2006 r., III SA/Gd 250/05 na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, odrzucił skargę kasacyjną W. Spółki z o.o. w W. od wyroku tego Sądu z dnia 2 lutego 2006 r. oddalającego skargi W. Spółki z o.o. w W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 15 marca 2005 r. (...) w przedmiocie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe oraz zwrócił skarżącej kwotę 250 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego uznając, że skarga kasacyjna nie została należycie opłacona.

W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku podał, że postanowieniem z dnia 2 lutego 2006 r. na podstawie art. 111 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy: III SA/Gd 250/05, III SA/Gd 251/05 oraz III SA/Gd 252/05. W dniu 18 kwietnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika strony skarżącej /adwokata/, od której w dniu 11 kwietnia 2006 r. uiszczony został wpis stały w wysokości 250 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że w każdej ze spraw, które zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia zobowiązano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości po 500 zł, mając na uwadze dyspozycję art. 220 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oraz par. 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zarządzenie o połączeniu spraw miało charakter techniczny, a wskutek połączenia żadna ze spraw nie została pozbawiona swej odrębności i samodzielności, zatem połączenie nie spowodowało powstania jednej, nowej sprawy. Skoro więc w jednym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozstrzygnął o więcej niż jednej skardze, to wpis stały od skargi kasacyjnej, zgodnie z treścią par. 3 cyt. rozporządzenia winien być ustalony jako połowa stałych wpisów od wszystkich skarg stanowiących przedmiot rozstrzygnięcia, zaskarżonych skargą kasacyjną, a więc w niniejszej sprawie 750 zł /3 x 250 zł/.

W zażaleniu W. Spółka z o.o. w W. wniosła o uchylenie powyższego postanowienia w całości i "przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny w Gdańsku" oraz zasądzenie na rzecz skarżącej od Dyrektora Izby Celnej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów procesowych, to jest par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez błędne przyjęcie, że od skargi kasacyjnej wnoszonej od jednego wyroku, w którym rozstrzygnięto o kilku sprawach, konieczne jest wpłacenie wpisu w wysokości stanowiącej wielokrotność wpisu oraz art. 111 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez wyciągnięcie błędnych wniosków z "technicznego" charakteru połączenia spraw dokonanego na podstawie tego przepisu.

W uzasadnieniu zażalenia Spółka podniosła, że dokonując opłacenia skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł kierowała się brzmieniem par. 3 rozporządzenia. W sprawie wniesiono jedną skargę kasacyjną, zatem wpis od niej powinien wynosić połowę wpisu od jednej skargi, co wynika z literalnego brzmienia tego przepisu. Zdaniem Spółki, jeżeli przepisy dotyczące wpisów sądowych zostały sformułowane w sposób niejasny, to powinny być one interpretowane na korzyść osób wnoszących skargi kasacyjne.

Ponadto Spółka stwierdziła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku dokonał błędnej wykładni art. 111 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy nadal - w sensie merytorycznym - pozostają oddzielnymi sprawami, jednakże z punktu widzenia technicznego, wydawany jest w tych sprawach jeden wyrok, który zaskarża się jedną skargą kasacyjną i w tym znaczeniu tworzą one od tej chwili jedną sprawę, rozpatrywaną pod jedną sygnaturą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił w niniejszej sprawie skargę kasacyjną - wniesioną przez adwokata - na podstawie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznając, że nie została ona opłacona w całości, a zatem potraktował ją, jak nienależycie opłaconą, skoro nie została od niej uiszczona pełna opłata.

Stosownie do art. 51 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie wystąpić w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tego samego aktu lub czynności albo bezczynności organu. Natomiast według art. 57 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Z przepisów tych wynika, że niedopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego w jednym piśmie kilku odrębnych /oddzielnych/ aktów lub czynności albo bezczynności, choćby tego samego organu administracji. Tak więc, zarządzenie połączenia kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 par. 1 lub par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter techniczny, organizacyjny - z zakresu tzw. ekonomii procesowej. Nie powoduje zaś powstania jednej nowej sprawy. Połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Jeżeli połączenie dotyczy także rozstrzygnięcia, to sąd wydaje wprawdzie jeden wyrok, ale jest to jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. co do formy orzeczenia. Natomiast w znaczeniu materialnym zawiera on oddzielne rozstrzygnięcia co do każdej z połączonych spraw /skarg/. Kwestia ta jest od dawna ugruntowana w orzecznictwie sądowym na tle takiego samego uregulowania zawartego w art. 219 Kpc /patrz np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1967 r. I CR 158/67 - OSNC 1968 nr 6 poz. 105/.

W konsekwencji, powyższa samodzielność i odrębność połączonych spraw istnieje nadal także na etapie składania środków odwoławczych /tzw. postępowanie międzyinstancyjne/. Oznacza to, że w sytuacji gdy połączono sprawy /skargi/ tej samej strony na różne akty lub czynności albo bezczynności, także do wspólnego rozstrzygnięcia /art. 111 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, strona może wnieść skargę kasacyjną od rozstrzygnięcia odnoszącego się tylko do jednej z połączonych spraw /skarg/ lub od rozstrzygnięć odnoszących się do kilku lub wszystkich tych odrębnych spraw /skarg/. Skarga kasacyjna jako jedno pismo procesowe w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 173 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. co do rodzaju środka zaskarżenia, może zatem zawierać pod względem materialnym zaskarżenie niektórych lub wszystkich rozstrzygnięć zawartych w jednym wyroku, odnoszących się do określonych połączonych wprawdzie ale odrębnych spraw /skarg/. W rezultacie przekłada się to również na kwestię wnoszenia wpisów od skarg kasacyjnych, o jakich mowa w art. 221, art. 230-231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/.

Wymaga podkreślenia, że w myśl przepisu par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Charakterystyka opłaty stałej, znajduje wyraz w orzecznictwie /por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2000 r., III CZP 34/00 - OSNC 2001 nr 1 poz. 4/, w którym wyrażony został pogląd że "opłata w wysokości stałej to taka opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa. Takiemu kryterium odpowiada nie tylko opłata, która jest wyrażona kwotowo (...), lecz także taka, która, stanowiąc określony, zawsze taki sam ułamek określonej kwoty, ma zawsze taką samą wysokość". Takie rozumienie opłaty stałej /wpisu stałego/ należy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznać za aktualne na gruncie rozpoznawanej sprawy.

W konkluzji wpis stały od skargi kasacyjnej, wniesionej od wyroku, zawierającego rozstrzygnięcia co do kilku oddzielnych spraw /skarg/ wskutek ich połączenia w oparciu o art. 111 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, stanowi sumę wpisów stałych należnych w każdej z tych spraw /skarg/ na podstawie par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/.

W niniejszej sprawie wpisy stałe od skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczono w wysokości po 500 zł od każdej z trzech skarg, zgodnie z treścią art. 220 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oraz par. 2 ust. 3 pkt 13 omawianego rozporządzenia. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 2 lutego 2006 r. działając na podstawie art. 111 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi połączył te trzy skargi do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.

Należy zatem uznać, że skoro po wspólnym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu trzech skarg został wydany wyrok, obejmujący te trzy skargi, zaskarżony następnie w całości skargą kasacyjną, to ta skarga kasacyjna dotyczy wszystkich połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia skarg - jako jedno pismo procesowe zawiera w istocie trzy skargi kasacyjne. Zasługuje zatem na akceptację stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który uznał skargę kasacyjną w niniejszej sprawie za nieopłaconą w całości, skoro nie zostały od niej uiszczone trzy wpisy stałe na łączną kwotę 750 zł, stanowiące sumę trzech wpisów stałych po 250 zł każdy, tj. w myśl par. 3 cyt. rozporządzenia po połowie każdego z wpisów na kwotę 500 zł, uiszczonych przy wniesieniu skargi do Sądu I instancji.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.