Wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. II FSK 516/10

Sądowa kontrola legalności działań administracji ma na celu wyeliminowanie niezgodnych z prawem działań organów administracji, poprzez udzielenie wskazań organom co do dalszego postępowania, a nie jak uznał Sąd w uzasadnieniu wyroku, poprzez nakazanie tym organom uwzględnienia wytkniętych przez Sąd wad prawnych postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędzia NSA Anna Maria Świderska, Protokolant Anna Dziosa, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Bk 341/09 w sprawie ze skargi A. S. i D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku, 2) zasądza od A. S. i D. S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 2.700 (słownie: dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Bk 341/09, uchylił zaskarżoną przez A.S. i D.S. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 28 maja 2009 roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok. Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynikało, że decyzją z dnia 16 grudnia 2008 roku Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił skarżącym wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie 200.906,00 zł w miejsce zadeklarowanego w kwocie 23.793,00 zł. W trakcie kontroli stwierdzono, iż w prowadzonej przez D.S. działalności gospodarczej nastąpiło nierzetelne księgowanie zdarzeń gospodarczych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły zaniżenia przychodów podatkowych w łącznej kwocie 451.855,67 zł. Na kwotę tę złożyły się: (1) marża z pośrednictwa sprzedaży pojazdu marki Chrysler Neon w wysokości 9.508,20 zł; (2) sprzedaż 15 samochodów stanowiących towary handlowe w kwocie 422.758,29 zł oraz (3) niewykazane w urządzeniach księgowych przychody w wartości otrzymanych odszkodowań w wysokości 19.589,18 zł. Dyrektor Izby Skarbowej, w wyniku rozpoznania odwołania od powyższej decyzji organu pierwszej instancji, decyzją z dnia 28 maja 2009 roku uchylił to rozstrzygnięcie oraz określił podatnikom zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie 200.906,00 zł w miejsce zadeklarowanego w kwocie 23.793,00 zł. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że rozstrzygnięciem organu I instancji objęto 16 transakcji zrealizowanych przez D. S. w związku z wykonywaną przez niego działalnością gospodarczą. Organ odwoławczy dokonał następującego pogrupowania transakcji, odnoszących się do obrotu samochodami. Do pierwszej grupy zaliczył transakcje dotyczące samochodów (1) Volkswagen Passat (opisana w punkcie 2.7 decyzji organu I-szej instancji), (2) Hyundai Tiburon (opisana w punkcie 2.10 decyzji organu I-szej instancji). Wartości uzyskanych cen z tytułu sprzedaży tych pojazdów określono w szczególności w oparciu o wartości pojazdów wskazane w polisach ubezpieczeniowych AC i NW tych pojazdów. W drugiej grupie wymienione zostały transakcje dotyczące samochodów (1) Chrysler Neon (opisana w punkcie 2.1 decyzji organu I-szej instancji), (2) Chrysler Stratus (opisana w punkcie 2.2 decyzji organu I-szej instancji), (3) Nissan Maxima (opisana w punkcie 2.3 decyzji organu I-szej instancji), (4) Jeep Liberty (opisana w punkcie 2.4 decyzji organu I-szej instancji), (5) Dodge Caravan (opisana w punkcie 2.5 decyzji organu I-szej instancji), (6) Chrysler Town & Country (opisana w punkcie 2.6 decyzji organu I-szej instancji), (7) Ford Mustang (opisana w punkcie 2.8 decyzji organu I-szej instancji), (8) Chrysler 300M (opisana w punkcie 2.9 decyzji organu I-szej instancji), (9) Volkswagen Vento (opisana w punkcie 2.11 decyzji organu I-szej instancji), (10) Jeep Grand Cherokee (opisana w punkcie 2.12 decyzji organu I-szej instancji), (11) Jeep Liberty (opisana w punkcie 2.13 decyzji organu I-szej instancji), (12) Chrysler 300M (opisana w punkcie 2.14 decyzji organu I-szej instancji), (13) Chrysler 300M (opisana w punkcie 2.15 decyzji organu I-szej instancji), oraz (14) Nissan Maxima (opisana w punkcie 2.16 decyzji organu I-szej instancji). Wartości uzyskanych cen z tytułu sprzedaży tych pojazdów określono w szczególności w oparciu o zeznania nabywców przedmiotowych pojazdów oraz w oparciu o wysokość uzyskanych przez nabywców kredytów bankowych na zakup aut. Dodatkowo Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że transakcje sprzedaży osobom fizycznym dotyczące samochodów: (1) Chrysler Town & Country (opisana w punkcie 2.6 decyzji organu I-szej instancji) oraz (2) Hyundai Tiburon (opisana w punkcie 2.10 decyzji organu I-szej instancji) miały charakter pozorny, a wskazanie osób w fakturach sprzedaży, które nie były faktycznymi nabywcami samochodów, miało na celu zaniżenie rzeczywistego przychodu.