Wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. II OSK 1385/13

Dnia 23 kwietnia 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur /spr./ sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia del. WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Chustecka po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej J.N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2012r. sygn. akt VII SA/Wa 2985/12 w sprawie ze skargi J.N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji 1. uchyla zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J.N. kwotę 777 (siedemset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2985/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji.

W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przedstawił, następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] listopada 2012r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako "k.p.a.") uchylił decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] lutego 2012r. w całości i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podniósł, że decyzją z dnia [...] września 2012 r., znak: [...] Wojewoda Wielkopolski stwierdził, na wniosek J.N. nieważność decyzji Starosty Krotoszyńskiego z dnia [...] lutego 2012r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...](POLSKA) Sp. z o.o. w Krakowie pozwolenia na budowę pawilonu handlowego wraz z wewnętrzną instalacją gazową, infrastrukturą techniczną, parkingiem i zjazdem z drogi publicznej w Koźminie Wielkopolskim przy ul. J., na działkach nr ew. A, B, C, D, E, F, G w części dotyczącej działek o nr ew. D, E, F i G oraz odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji Starosty Krotoszyńskiego z dnia [...] lutego 2012r., w części dotyczącej działek nr ew. A, B, C. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 157 k.p.a. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Organ podkreślił, że stosownie do treści przepisu art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W postępowaniu w sprawie dotyczącej decyzji o pozwoleniu na budowę, interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, który jako przepis szczególny względem przywołanego wyżej art. 28 k.p.a., ogranicza pojęcie strony w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przez obszar oddziaływania obiektu budowlanego należy natomiast rozumieć, zgodnie z unormowaniem art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Organ podał, że wnioskujący o wszczęcie postępowania nadzorczego J.N. nie brał udziału w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją Starosty Krotoszyńskiego z [...] lutego 2012r. swój interes prawny do wszczęcia postępowania nieważnościowego wywodził z faktu posiadania prawa własności do działek nr ew. H, I ([...]) nie sąsiadujących bezpośrednio z projektowaną inwestycją, działki nr ew. J oraz działki nr ew. K - nie będącą działką budowlaną (KW [...]) sąsiadujących od strony północnej i północno-wschodniej z działkami nr ew. C i D, objętymi ww. decyzją Starosty Krotoszyńskiego z dnia [...] lutego 2012 r. Organ podkreślił, że analiza projektu budowlanego wykazała, iż przedmiotowa inwestycja usytuowana na działkach nr ew. A, B, C, D, E, F, G nie wprowadza ograniczeń w swobodnym zagospodarowaniu ww. działek skarżącego nr ew. H, I, J oraz K. Organ wskazał, iż opisie do projektu budowlanego w granicach opracowania zaprojektowano jednokondygnacyjny pawilon handlowy branży spożywczo-przemysłowej przeznaczony dla klientów indywidualnych. W ramach inwestycji przewidziano również wykonanie parkingów i dojazdów. Organ zaznaczył, iż przedmiotowy budynek handlowy o wysokości 4,95m znajduje się w odległości ok. 25,5m od działki skarżącego nr ew. K, oraz w odległości ok. 28m od działki nr ew. J i w odległości ok. 33m od działki nr ew. H oraz w odległości 38m od działki nr ew. I. Przy czym najbliżej usytuowane w stosunku do spornej inwestycji działki skarżącego nr ew. J i K, znajdują się w odległości odpowiednio ok. 22,5m i 21 m od zaprojektowanych miejsc parkingowych - w ilości 10 sztuk oraz w odległości ok. 28m i 25m od miejsc parkingowych w ilości 7 sztuk, a także w odległości 15m i 13m od miejsc parkingowych zaprojektowanych w ilości 23 sztuk. W ocenie organu planowana inwestycja nie powoduje ograniczenia zabudowy na ww. działkach nr ew. H, I, J oraz K w szczególności ze względu na konieczność zachowania warunków wynikających z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny opowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 ze zm.), dotyczącego sytuowania budynków od granicy z sąsiednią działką budowlaną oraz warunków wynikających z § 13, § 57 oraz § 60 ww. rozporządzenia, dotyczących nasłonecznienia i zacieniania, jak również z § 217 ust. 1 ww. rozporządzenia dotyczącego bezpieczeństwa pożarowego, § 19 ust. 1 ww. rozporządzenia dotyczącego sytuowania wjazdów do zamkniętego garażu miejsc parkingowych. Nadto organ podał, że mając również na uwadze usytuowanie zaplanowanego zjazdu względem działek skarżącego oraz obowiązujące przepisy prawa w tym przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430, z późn. zm.), wykluczyć należy, że przedmiotowa inwestycja ogranicza zagospodarowanie ww. działek nr ew. H, I, J oraz K. Wobec powyższego GINB uznał, że wnioskujący J.N. nie posiada legitymacji do żądania stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Krotoszyńskiego.