Wyrok NSA z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. II FSK 344/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Sędzia WSA del. Bogusław Woźniak (sprawozdawca), Protokolant Justyna Bluszko-Biernacka, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "S." sp. z o.o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt I SA/Po 259/13 w sprawie ze skargi "S." sp. z o.o. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. nr ILPB3/423-337/12-2/JS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od "S." sp. z o.o. z siedzibą w P. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego z upoważnienia Ministra Finansów kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt I SA/Po 259/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę S. sp. z o. o. z siedzibą w P. (Spółka) na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 29 listopada 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a."

W uzasadnieniu wyroku przedstawiony został stan faktyczny sprawy, z którego wynika, że wnioskiem złożonym w dniu 30 sierpnia 2012 r. Spółka wystąpiła o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek oraz innych kosztów związanych z zaciągnięciem kredytu przeznaczonego na wypłatę dywidendy. We wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego. W latach poprzedzających rok 2012 Spółka osiągnęła zysk, który został przeniesiony na kapitał rezerwowy. Obecnie rozważane jest podjęcie uchwały o wypłacie zysku w formie dywidendy lub ewentualnej zaliczki na jej poczet przez zarząd, na podstawie art. 194 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r., Nr 94, poz. 1037 ze zm. - dalej w skrócie: "K.s.h."). Kwota zysku wypracowanego na przestrzeni lat, jaki miałby zostać wypłacony w formie dywidendy, jest takiej wielkości, że Spółka nie dysponuje własnymi środkami finansowymi w wystarczającej kwocie, aby dokonać stosownej wypłaty. Nawet wycofanie wszystkich środków pieniężnych zaangażowanych w działalność gospodarczą (kosztem wstrzymania lub ograniczenia tejże działalności), nie byłoby wystarczające, aby wypłacić dywidendę w pełnej wysokości. Powyższe uwagi mają też zastosowanie do ewentualnej wypłaty zaliczki na poczet dywidendy. Z tego względu Spółka będzie zmuszona zaciągnąć kredyt w celu wypłaty dywidendy lub zaliczki na jej poczet. Wypłacenie dywidendy lub zaliczki z własnych środków (tj. bez zaciągania kredytu) wymagałoby zbycia części majątku Spółki, co spowodowałoby zmniejszenie skali jej działalności oraz zmniejszenie osiąganych przychodów - zamiast zachować źródło przychodów, zostałoby ono w ten sposób drastycznie zredukowane. Dodatkowo, zdaniem wnioskodawczyni, jest niemal pewne, że Spółka nie byłaby w stanie zgromadzić w ten sposób wystarczających środków w odpowiednim czasie. W sytuacji niezaciągnięcia kredytu zaistnieje poważne ryzyko wystąpienia przez zarząd Spółki z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. W takim przypadku należałoby liczyć się z likwidacją Spółki - co byłoby równoznaczne z likwidacją samego źródła przychodów, jakim jest obecnie Spółka prowadząca działalność gospodarczą. Powyższe oznacza, iż zaciągnięcie kredytu przez Spółkę jest nie tylko konieczne, ze względu na zapewnienie płynności finansowej, ale przede wszystkim ze względu na zabezpieczenie dalszego istnienia Spółki jako podatnika.