Wyrok NSA z dnia 16 lutego 2018 r., sygn. II FSK 220/16

Podatek dochodowy od osób prawnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędzia NSA Tomasz Kolanowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Jan Grzęda, Protokolant Joanna Legieć, po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "I." sp. z o.o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 października 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 972/15 w sprawie ze skargi "I." sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 8 kwietnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od "I." sp. z o.o. z siedzibą w S. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. kwotę 3600 (słownie: trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi kasacyjnej jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 13 października 2015 r. (sygn. akt I SA/Gd 972/15) w którym oddalono skargę I. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: skarżąca, strona) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 8 kwietnia 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r.

W motywach orzeczenia Sąd podał, że decyzją z dnia 10 października 2013 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w G., po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2006, określił stronie zobowiązanie w tym podatku w kwocie 6.786.473 zł.

Organ I instancji zakwestionował wysokość przychodu wykazanego przez spółkę w korekcie zeznania CIT-8 za 2006 r. Zdaniem organu, spółka nie ujęła w zeznaniu podatkowym przychodów w łącznej kwocie 35.894.049,13 zł. Ponadto, według organu I instancji, spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę 218.832,47 zł.

W odwołaniu od tej decyzji spółka domagała się jej uchylenia w całości oraz umorzenia postępowania. Zasadnicza część zarzutów odwołania odnosiła się do wadliwości ustaleń organu dotyczących uzyskanej w 2006 r. kwoty przychodu, w tym w szczególności dokonanej przez organ zmiany kwalifikacji otrzymanych w 2006 r. środków od podmiotów hiszpańskich z pożyczek na darowizny. Odwołująca podniosła ponadto zarzut przedawnienia zobowiązania w podatku dochodowym za 2006 r.