Wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2019 r., sygn. II FSK 3272/18

W świetle art. 197 § 1 O.p. przesłanką powołania biegłego w toku postępowania jest stwierdzenie, że w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Nie może to być więc wiedza powszechnie dostępna i łatwa do opanowania. W sprawach o zawiłym stanie faktycznym, który można wyjaśnić dopiero wtedy, gdy dysponuje się specjalnymi wiadomościami, organ podatkowy jest obowiązany wykorzystać opinię biegłego. Podkreślenia przy tym wymaga, że w sprawach z zakresu opodatkowania budowli dowód w postaci opinii biegłego ma szczególnie istotne znaczenie. Ustalenie bowiem, czy mamy do czynienia w określonej sytuacji z obiektem, który może być uznany za budowlę, w większości przypadków wymaga posiadania wiedzy specjalnej. Nie oznacza to jednak, że w każdym przypadku dowód taki jest wymagany.

Teza od Redakcji

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia NSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Paweł Dąbek, Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Lu 356/18 w sprawie ze skargi "B." S.A. z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 28 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie na rzecz "B." S.A. z siedzibą w B. kwotę 1500 (słownie: tysiąc pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 27 czerwca 20189r., sygn. akt I SA/Lu 356/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu skargi B. S.A. w B. (dalej: Spółka lub strona skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie (dalej: Kolegium lub organ odwoławczy) z dnia 28 stycznia 2015r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011r., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy L. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia 28 października 2014r.