Wyrok NSA z dnia 16 maja 2019 r., sygn. I OSK 1897/17
Inne
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka Sędziowie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Protokolant: starszy inspektor sądowy Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 62/17 w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 marca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
Decyzją z dnia [...] kwietnia 1976r. nr. [...] Naczelnik Gminy W. orzekł o przejęciu na własność Państwa - jako opuszczonego - gospodarstwa rolnego o powierzchni 7,71ha składającego się z działek oznaczonych nr [...]/1, nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...]/3, nr [...]/1, nr [...]/6 i nr [...], położonego na terenie wsi W., gmina W., stanowiącego własność S. M. - spadkobiercy nieżyjących byłych właścicieli M. i J. małż. M.
Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. decyzji wystąpiła M. M. - spadkobierczyni S. M. - zarzucając bezprawne przejęcie przedmiotowej nieruchomości.
W wyniku rozpoznania wniosku Wojewoda K., decyzją z dnia [...] października 2011r., odmówił jego uwzględnienia, wskazując w uzasadnieniu, że nieruchomość wykazywała cechy gospodarstwa opuszczonego i mogła zostać przejęta na własność Państwa. Od powyższej decyzję M. M. wniosła odwołanie, w którym zarzuciła organowi naruszenie licznych przepisów postępowania i przytoczyła szereg okoliczności wskazujących - w jej ocenie - że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki do uznania gospodarstwa za opuszczone. W wyniku rozpoznania odwołania Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, decyzją z dnia [...] listopada 2016r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W motywach rozstrzygnięcia Minister wyjaśnił, że spadkobiercy M. i J. małż. M. - S. M. i A. J. (co do działki nr [...]) władali przejętym gospodarstwem. Gospodarstwo rolne zostało przejęte na własność Skarbu Państwa na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 lipca 1957r. o zmianie dekretu z dnia 18 kwietnia 1955r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw, związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym (Dz.U. Nr 39, poz. 174 ze zm.), dalej w uzasadnieniu powoływanej jako: "ustawa" oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 1961r. w sprawie opuszczonych gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 39, poz. 198 ze zm.), dalej w uzasadnieniu powoływanego jako "rozporządzenie". Organ odwoławczy przytoczył treść powołanych przepisów i podkreślił, że wprawdzie nie zachowały się całościowe akta sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 1976r., jednak fakt, że gospodarstwo rolne spadkobierców M. i J. małż. M. było gospodarstwem opuszczonym znajduje potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w toku innych postępowań dotyczących nieruchomości stanowiących własność S. M., tj. postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją Naczelnika Gminy W. oraz postępowania w sprawie wywłaszczenia części gruntów, należących do spadkobierców M. i J. małż. M., dokonanego na mocy decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urzędu Spraw Wewnętrznych w B. z dnia [...] października 1963r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zaznaczył, że z akt sprawy wynika, iż S. M. wymeldował się z miejscowości W. S. dnia 23 marca 1963r., wyprowadzając się do miejscowości S., co potwierdza wyciąg z książki meldunkowej wsi W. Informował o tym także S. M. w pismach z dnia 9 kwietnia 1963r. i 25 sierpnia 1971r. kierowanych do Zarządu Inwestycji Budowy Stopnia Wodnego w sprawie wywłaszczenia stanowiących jego własność nieruchomości znajdujących się na terenie wsi W. Organ zaznaczył, że z ww. pism S. M. wynika, że nie dbał on o stan gospodarstwa, w szczególności o to czy będzie ono uprawiane i poddawane zabiegom agrotechnicznym. Zabiegał natomiast o wywłaszczenie gruntów wchodzących w jego skład, gdyż chciał uzyskać środki finansowe na zakup innego gospodarstwa rolnego w miejscu, do którego się wyprowadził, tj. w miejscowości S. Tym samym organ uznał za niezasadny zarzut skarżącej, że S. M. chciał dokupić to gospodarstwo w celu powiększenia swojego dotychczasowego gospodarstwa w W.
