Wyrok SN z dnia 26 sierpnia 1992 r., sygn. II KRN 106/92

Za sprzeczne z zakazem reformationis in peius należy uznać orzeczenie kary przy ponownym rozpoznaniu sprawy w sytuacji, gdy poprzedni wyrok, zaskarżony wyłącznie na korzyść oskarżonego i uchylony w postępowaniu odwoławczym, w ogóle orzeczenia o karze nie zawierał.

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 1992 r. sprawy Jerzego Z., oskarżonego z art. 178 § 1 k.k., z powodu rewizji nadzwyczajnej, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 14 listopada 1991 r. – uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 27 § 1 k.k. w zw. z art. 29 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne wobec Jerzego Z. na okres próby 1 roku.