Postanowienie SN z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. III CSK 175/18

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Monika Koba

w sprawie z powództwa T. K.
‎przeciwko A. C. poprzednio noszącej nazwisko K.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 stycznia 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 1 grudnia 2017 r., sygn. akt I ACa (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) na rzecz adwokata P.W. kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2017 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powoda T. K. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 lutego 2017 r. oddalającego jego powództwo o zasądzenie od pozwanej A. C. (uprzednio K.) kwoty 300.000 zł z ustawowymi odsetkami tytułem odszkodowania. W motywach rozstrzygnięcia podzielił stanowisko Sądu Okręgowego, że to nie z winy pozwanej nie doszło do zawarcia umowy przyrzeczonej, a odpowiedzialność za ten stan rzeczy ponosi powód, skoro nieruchomość objęta umową przedwstępną po dacie jej zawarcia została obciążona hipoteką przymusową. Ponadto odszkodowanie dochodzone na podstawie art. 390 § 1 k.c. nie obejmuje nieuzyskanych korzyści, na które poszkodowany liczył w przypadku dojścia umowy do skutku i jej wykonania, a powód nie powołał się na szkodę w zakresie ujemnego interesu umownego, którego dotyczy ta regulacja. Sąd Apelacyjny uznał również, że powództwo w zakresie, w jakim opierało się na art. 390 k.c. jest przedawnione z uwagi na upływ rocznego terminu (art. 390 § 3 k.c.), natomiast w zakresie, w jakim jego podstawą prawną jest art. 471 k.c. jest bezzasadne.