Opinia rzecznika generalnego przedstawiona w dniu 27 kwietnia 2004 r. - Bernhard Pfeiffer (C-397/01), Wilhelm Roith (C-398/01), Albert Süß (C-399/01), Michael Winter (C-400/01), Klaus Nestvogel (C-401/01), Roswitha Zeller (C-402/01) i Matthias Döbele (C-403/01) przeciwko Deutsches Rotes Kreuz, Kreisverband Waldshut eV. - Sprawy połączone C-397/01 do C-403/01., sygn. C-397/01 do C-403/01

OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO

DÁMASA RUIZA-JARABA COLOMERA

przedstawiona w dniu 27 kwietnia 2004 r. (1)

Sprawy połączone od C-397/01 do C-403/01

Bernhard Pfeiffer i in.

przeciwko

Deutsches Rotes Kreuz Kreisverband Waldshut eV

[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Arbeitsgericht Lörrach (Niemcy)]

Polityka społeczna - Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników - Dyrektywa 93/104/WE - Maksymalny tygodniowy czas pracy - Zasada - Bezpośredni skutek - Odstępstwa - Warunki

I -    Dotychczasowy przebieg postępowania

1.        Po raz drugi przedstawiam opinię w tym postępowaniu (2), rozpoczętym w 2001 r. w celu rozpoznania trzech pytań prejudycjalnych (3) zadanych przez Arbeitsgericht Lörrach (Niemcy), sąd pracy i ubezpieczeń społecznych pierwszej instancji.

2.        Początkowo Trybunał postanowił przydzielić tę sprawę, jako dotyczącą zagadnień natury technicznej (4), składowi pięciu sędziów (5) i rozpoznać ją bez rozprawy. Jednakże choć odpowiedź na dwa pierwsze pytania wydaje się przewidywalna, trzecia stwarza poważniejsze problemy.

Zadając trzecie pytanie sąd krajowy pragnie ustalić, czy w przypadku gdy Państwo Członkowskie nieprawidłowo transponowało do wewnętrznego porządku prawnego dyrektywę 93/104/WE dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy(), art. 6 ust. 2, zobowiązujący Państwa Członkowskie do zapewnienia, by tygodniowy czas pracy nie przekraczał przeciętnie czterdziestu ośmiu godzin tygodniowo łącznie z godzinami nadliczbowymi, jest wystarczająco precyzyjny i bezwarunkowy, by podmioty prywatne mogły powoływać się nań przed sądami krajowymi.