Opinia rzecznika generalnego - 17 marca 2011 r. - Stewart - Sprawa C-503/09

OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO

PEDRA CRUZA VILLALÓNA

przedstawiona w dniu 17 marca 2011 r.(1)

Sprawa C‑503/09

Lucy Stewart

przeciwko

Secretary of State for Work and Pensions

wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Upper Tribunal (Administrative Appeals Chamber)

Zabezpieczenie społeczne - Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71 - Świadczenia z tytułu choroby - Świadczenia z tytułu inwalidztwa - Specjalne świadczenia o charakterze nieskładkowym - Pojęcia - Krótkookresowe świadczenie z tytułu niezdolności do pracy dla młodych niepełnosprawnych - Przesłanki przyznawania - Przesłanka zamieszkania i obecności na terytorium państwa członkowskiego - Dopuszczalność - Artykuł 10 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71- Artykuły 19 i 28 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71

Spis treści

I -   Ramy prawne

A -   Prawo Unii

B -   Przepisy krajowe

II - Okoliczności powstania sporu przed sądem krajowym

III - Pytania prejudycjalne

IV - W przedmiocie badania konstrukcji i szczegółowej treści pytań przedstawionych przez sąd krajowy

A -   Krótkookresowe świadczenie z tytułu niezdolności do pracy dla młodych niepełnosprawnych

B -   Potrójna przesłanka zamieszkania i obecności

V -   Miejsce zamieszkania jako przesłanka przyznawania świadczeń socjalnych a priori budząca podejrzenia w świetle prawa Unii

A -   Świadczenia z tytułu inwalidztwa

B -   Świadczenia na wypadek choroby

VI - Zaostrzona przesłanka pobytu jako „konstytuująca” związek z systemem zabezpieczenia społecznego w świetle wymogów prawa Unii

A -   Analiza zasadniczych możliwości

B -   Badanie warunków dopuszczalności

VII - Wnioski

        Niniejsza sprawa daje Trybunałowi sposobność zbadania kwestii, czy rozporządzenie (EWG) nr 1408/71(), z założenia niezwykle proste, pozwala ustawodawcy państwa członkowskiego uzależnić możliwość przyznania świadczenia socjalnego od przesłanki, aby wnioskodawca zamieszkiwał i był obecny na terytorium tego państwa członkowskiego w chwili złożenia wniosku oraz aby zamieszkiwał uprzednio na tym terytorium przez określony czas, przy założeniu szczególnego charakteru tego świadczenia. W tym przypadku krótkookresowe świadczenie z tytułu niezdolności do pracy dla młodych niepełnosprawnych, będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym, zostało w prawie krajowym zdefiniowane jako wyjątek od ogólnych zasad regulujących świadczenia z tytułu niezdolności do pracy. Przesłanka zamieszkania zaostrzona poprzez przesłankę obecności, od której spełnienia uzależniona została możliwość skorzystania z tego świadczenia socjalnego, najzwyczajniej zastąpiła przesłankę, jaką jest uiszczanie składek do powszechnego systemu zabezpieczenia społecznego, od której spełnienia zależy przyznanie świadczenia na zasadach powszechnie obowiązujących. Krótkookresowe świadczenie z tytułu niezdolności do pracy dla młodych niepełnosprawnych jawi się zatem jako świadczenie faktycznie nieskładkowe, uzależnione od „konstytuującego” warunku zamieszkania i obecności, stanowiące odstępstwo od ogólnych zasad regulujących świadczenia o charakterze świadczeń składkowych.