§ 1. W uchwale nr 243/2024 Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 15 lipca 2024 r. w sprawie wydania Rekomendacji WFD dotyczącej Wskaźnika Finansowania Długoterminowego (Dz. Urz. KNF poz. 14), w załączniku do uchwały wprowadza się następujące zmiany:

1) w części „Wstęp”:

a) w akapicie czwartym po wyrazach „z wyłączeniem” dodaje się dwukropek i dalsza część akapitu otrzymuje brzmienie:

„– banków spółdzielczych będących uczestnikami instytucjonalnego systemu ochrony, o którym mowa w art. 113 ust. 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE z 2013 r., L 176 z 27.6.2013, str. 1, z późn. zm., dalej: Rozporządzenie CRR), oraz

– Banku Gospodarstwa Krajowego.”,

b) w akapicie piątym tiret czwarte i piąte otrzymują brzmienie:

„– banki, które zakończyły działalność jako instytucje pomostowe – w okresie dwóch lat od dnia, o którym mowa w art. 195 pkt 2 ustawy o BFG,

– banki, które zakończyły działalność jako instytucje pomostowe na skutek zbycia akcji, o którym mowa w art. 181 ust. 3 pkt 1 ustawy o BFG – w okresie dwóch lat od zbycia akcji instytucji pomostowej.”,

c) po akapicie szóstym, dalsza część otrzymuje brzmienie:

„Niniejsza Rekomendacja jest działaniem nadzoru w zakresie przysługujących mu uprawnień w ramach tzw. drugiego filara. W wyniku prac analitycznych zidentyfikowane zostało potencjalne ryzyko niestabilności finansowania sektora bankowego, w szczególności w warunkach stresowych, wynikające z niedopasowania terminów zapadalności aktywów i wymagalności pasywów w polskich bankach, w szczególności w zakresie przeważającego obecnie modelu finansowania długoterminowych kredytów hipotecznych za pomocą krótkoterminowych depozytów. Wskaźnik Finansowania Długoterminowego z założenia nie jest miarą konkurencyjną do NSFR i nie uwzględnia, tak jak NSFR, wszystkich kategorii aktywów i pasywów. Ma on zapewnić finansowanie kredytów hipotecznych odpowiednimi klasami pasywów, które nie mogą zostać wycofane w sytuacji wystąpienia warunków skrajnych. Dlatego też nie zachodzi ryzyko naruszenia europejskiej zasady maksymalnej harmonizacji, ze względu na fakt, że jak wspomniano, Wskaźnik Finansowania Długoterminowego będzie elementem filara II, którego założeniem jest ograniczenie m.in. ryzyka płynności i ryzyka stopy procentowej ponoszonych przez banki, co pozostaje w zakresie nadzoru mikroostrożnościowego sprawowanego przez Komisję Nadzoru Finansowego (dalej: KNF).

KNF będzie monitorować proces wdrożenia Rekomendacji i poddawać ocenie utrzymywanie przez banki WFD na oczekiwanym poziomie i w razie potrzeby będzie podejmować odpowiednie działania nadzorcze. KNF może dokonywać zmian oczekiwanego poziomu WFD w zależności od oceny poziomu ryzyka wynikającego ze struktury finansowania banków, jak i uwarunkowań rynkowych co do możliwości jej zmiany.

Rekomendacja WFD, stanowiąca załącznik do uchwały Nr 243/2024 Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 15 lipca 2024 r. (Dz. Urz. KNF z poz. 14), wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia uchwały.”;

2) część „Słowniczek stosowanych pojęć” otrzymuje brzmienie:

„Depozyt detaliczny – rozumiany zgodnie z art. 411 pkt 2 Rozporządzenia CRR.

Instrumenty AT1 – instrumenty zaliczone do kapitału dodatkowego Tier I (ang. Additional Tier I) zgodnie z art. 52 Rozporządzenia CRR.

Instrumenty Tier 2 – instrumenty zaliczone do kapitału Tier II zgodnie z art. 63 Rozporządzenia CRR.

Instytucja kredytowa – rozumiana zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia CRR.

Kredyt oprocentowany stałą stopą procentową – ekspozycja kredytowa zabezpieczona hipotecznie oprocentowana stałą stopą procentową zgodnie z Rekomendacją S.

Kredyt oprocentowany okresowo stałą stopą procentową – ekspozycja kredytowa zabezpieczona hipotecznie oprocentowana okresowo stałą stopą procentową zgodnie z Rekomendacją S.

Kredyty dla gospodarstw domowych zabezpieczone nieruchomościami mieszkaniowymi – kredyty i pożyczki zaliczane do kategorii: Kredyty i zaliczki dla gospodarstw domowych zabezpieczone nieruchomościami mieszkaniowymi zgodnie ze sprawozdawczością FINREP.MREL – (ang. Minimum Requirement for own Funds and Eligible Liabilities) minimalne wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określone zgodnie z Rozdziałem 4 Działu III ustawy o BFG.

Podmiot sektora finansowego – instytucja zaliczana do sektora finansowego zgodnie z Podziałem sektorowym gospodarki określonym w Instrukcji wypełniania formularzy sprawozdawczych FINREP Jednostkowy Narodowego Banku Polskiego.

Rekomendacja S – Rekomendacja Komisji Nadzoru Finansowego dotycząca dobrych praktyk w zakresie zarządzania ekspozycjami kredytowymi zabezpieczonymi hipotecznie.

Rozporządzenie SECR – Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE z 2017 r., L 347 z 28.12.2017, str. 35, z późn. zm.).

SSPE – jednostka specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji, rozumiana zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 66 Rozporządzenia CRR.

Wartość bilansowa netto – rozumiana zgodnie ze sprawozdawczością FINREP.

WFD – Wskaźnik Finansowania Długoterminowego, określony niniejszą Rekomendacją.”;

3) w Rekomendacji 1:

a) pkt. 1.1 – 1.4 otrzymują brzmienie:

„1.1. Bank powinien wyznaczać wartość Wskaźnika Finansowania Długoterminowego zgodnie ze wzorem:

gdzie:

l – rodzaj, w zależności od rodzaju oprocentowania, kredytów dla gospodarstw domowych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkaniowymi,

K_l – wartość bilansowa netto l-tego rodzaju kredytów dla gospodarstw domowych zabezpieczonych nieruchomościami mieszkaniowymi w zależności od rodzaju oprocentowania,

s_l – współczynnik dla l-tego rodzaju kredytów¹:

j – kategoria instrumentów finansujących,

k_j – liczba instrumentów zaliczonych do kategorii j (j = 1, 2, 3, 4),

FD_i,j – wartość i-tego instrumentu finansującego w j-tej kategorii,

m_i,j – współczynnik dla i-tego instrumentu finansującego z kategorii j (j = 1, 2, 3), zależny od jego rezydualnego terminu zapadalności t_i,j; dla kategorii 4: stały współczynnik:

(i) dla kategorii j (j = 1, 2, 3):

(ii) dla kategorii 4: .

n_i,j – współczynnik dla i-tego instrumentu finansującego z kategorii j (j = 1, 2, 3), określający preferencyjne traktowanie zielonych instrumentów dłużnych spełniających standardy ICMA Green Bond Principles (ICMA GBP) lub EU Green Bond Standard (EU GBS); dla kategorii 4: n_i,4 =1,

1.2. W liczniku wzoru określonego w rekomendacji 1.1 bank uwzględnia następujące kategorie instrumentów finansujących:

a) Kategoria 1 – obejmuje następujące podkategorie²:

(i) instrumenty AT1,

(ii) instrumenty Tier 2,

(iii) instrumenty zaliczane do MREL inne niż fundusze własne,

b) Kategoria 2 – obejmuje następujące podkategorie:

(i) wyemitowane dłużne papiery wartościowe² (w szczególności obligacje, bankowe papiery wartościowe, bankowe prawa pochodne, inne instrumenty dłużne, instrumenty dłużne związane z sekurytyzacją³) niezaliczone ani do Kategorii 1 ani do Kategorii 3,

(ii) przyjęte przez bank depozyty międzybankowe, zobowiązania kaucyjne⁴oraz kredyty/pożyczki zaciągnięte od podmiotów sektora finansowego (w tym pozyskane od międzynarodowych instytucji finansowych), które nie mogą być wycofane przed kontraktowym terminem zapadalności²,

c) Kategoria 3 – instrumenty dłużne w postaci listów zastawnych⁵ ,

d) Kategoria 4 – depozyty detaliczne z kontraktowym terminem zapadalności co najmniej dwa lata i jednocześnie rezydualnym terminem zapadalności co najmniej jeden rok w pełni⁶ objęte ochroną gwarancyjną Bankowego Funduszu Gwarancyjnego oraz rachunki oszczędnościowe dedykowane na cele mieszkaniowe, spełniające warunki ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o pomocy państwa w oszczędzaniu na cele mieszkaniowe.

1.3. Wartość instrumentów finansujących zaliczanych do Kategorii 1-3, o których mowa w rekomendacji 1.2 lit. a-c, powinna zostać pomniejszona o wartość nabytych analogicznych instrumentów dłużnych oraz udzielonych pożyczek, przy czym:

a) wartość instrumentów finansujących, o których mowa w rekomendacji 1.2 lit. a, lit. b pkt i oraz lit. c, powinna być pomniejszona o wartość nabytych analogicznych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez instytucje kredytowe lub podmioty sektora finansowego należące do grup kapitałowych⁷ , których podmiotem dominującym jest instytucja kredytowa z siedzibą w Polsce, oraz pożyczek, o których mowa w rekomendacji 1.2 lit. a, udzielonych podmiotom określonym powyżej,

b) nabyte instrumenty dłużne stanowiące pomniejszenie, o którym mowa w lit. a, nie obejmują instrumentów spełniających którykolwiek z poniższych warunków:

(i) instrument został wyemitowany przez Bank Gospodarstwa Krajowego,

(ii) instrument został nabyty przez podmiot zaklasyfikowany do jednej następujących kategorii określonych w Podziale sektorowym gospodarki wskazanym w Instrukcji wypełniania formularzy sprawozdawczych FINREP Jednostkowy Narodowego Banku Polskiego:

– I. 2.2. Fundusze emerytalno-rentowe,

– I. 2.3.1. Fundusze inwestycyjne (z wyłączeniem funduszy rynku pieniężnego),

c) w pomniejszeniu, o którym mowa w lit. a, uwzględnia się 30% nabytych listów zastawnych,

d) wartość instrumentów finansujących, o których mowa w rekomendacji 1.2 lit. b pkt ii, powinna być pomniejszona o wartość złożonych lokat międzybankowych, należności kaucyjnych od podmiotów określonych w lit. a oraz kredytów/pożyczek udzielonych przez banki podmiotom określonym w lit. a, z rezydualnym terminem zapadalności co najmniej 1 rok, które nie mogą być wycofane przed kontraktowym terminem zapadalności (z wyjątkiem takich, które posiadają opcję żądania przez stronę udzielającą finansowania wcześniejszej spłaty – wówczas rezydualny termin zapadalności jest określany jako czas do najwcześniejszej daty realizacji takiej opcji dopuszczonej w umowie; opcje wcześniejszej spłaty po stronie przyjmującej finansowanie nie mają wpływu na uwzględnienie instrumentu do pomniejszenia).

1.4. Pomniejszenia, o których mowa w rekomendacji 1.3, powinny być dokonywane, oddzielnie dla kategorii 1 i 2(ii) oraz łącznie dla kategorii 2(i) i 3, w następujący sposób:

a) do (odpowiednio w zależności od danej kategorii) nabytych instrumentów dłużnych, wyemitowanych przez podmioty, o których mowa w rekomendacji 1.3 lit. a, udzielonych lokat międzybankowych i należności kaucyjnych oraz kredytów/pożyczek udzielonych podmiotom, o których mowa w rekomendacji 1.3 lit. a, z rezydualnym terminem zapadalności co najmniej 1 rok, stosuje się współczynniki zależne od rezydualnego terminu zapadalności określone w rekomendacji 1.1,

b) łączną wartość instrumentów finansujących zaliczanych do danej kategorii, po zastosowaniu odpowiednich współczynników (P) pomniejsza się o łączną wartość odpowiednich instrumentów wskazanych w lit. a, po zastosowaniu odpowiednich współczynników (A),

c) w przypadku gdy A - P ≥ 0, to w danej kategorii instrumentów finansujących wykazuje się wartość 0.”,

b) pkt. 1.6 i 1.7 otrzymują brzmienie:

„1.6. W liczniku wzoru określonego w rekomendacji 1.1 instrumenty finansujące zaliczane do Kategorii 1-3, o których mowa w rekomendacji 1.2 lit. a-c, bank powinien przedstawiać w wartości bilansowej, przy czym:

a) instrumenty zaliczane do Kategorii 1, określonej w rekomendacji 1.2 lit. a – w wartości bilansowej,

b) udzielone kredyty/pożyczki, o których mowa w rekomendacji 1.3 lit. b – w wartości bilansowej brutto.

1.7. Wartość instrumentów finansowych (po zastosowaniu współczynnika m_i,4) zaliczanych do Kategorii 4, określonej w rekomendacji 1.2 lit. d, może być uwzględniona do wysokości co najwyżej 5% wartości mianownika⁸.”;

4) w Rekomendacji 2 pkt 2.4 otrzymuje brzmienie:

„2.4. Określone w niniejszej Rekomendacji instrumenty, pozycje i produkty zaliczane do WFD bank powinien kalkulować na takim samym poziomie konsolidacji, dla której ustala się WFD. Przy czym w Kategorii 2(i) bank powinien uwzględniać wyłącznie instrumenty emitowane przez bank i jego podmioty zależne, będące bankami, konsolidujące się na potrzeby kalkulacji WFD.

Ograniczenia wskazanego w zdaniu drugim nie stosuje się do papierów emitowanych przez SSPE, która jest konsolidowana na potrzeby kalkulacji WFD, w przypadku następujących rodzajów sekurytyzacji:

– sekurytyzacja tradycyjna – true sale lub subpartycypacja,

– sekurytyzacja syntetyczna z wykorzystaniem SSPE, w przypadku gdy depozyt zabezpieczający instrument ochrony kredytowej, o którym mowa w art. 26e ust. 8 lit. c oraz art. 26e ust. 10 akapit 2 Rozporządzenia SECR, został przekazany bankowi przez SSPE i o ile depozyt ten spełniałby wszystkie warunki konieczne do zaliczenia do WFD, w szczególności jeśli bank nie ma ograniczeń w zakresie wykorzystania otrzymanych środków oraz jeśli depozyt ten nie może być wycofany przed kontraktowym terminem zapadalności (co oznacza jednocześnie, że w całym tym okresie pozostanie w niezmienionej wartości).”;

5) w Rekomendacji 3, pkt 3.1 otrzymuje brzmienie:

„3.1. KNF oczekuje, że bank, o którym mowa w rekomendacji 2.5, będzie utrzymywać WFD na poziomie co najmniej 20% począwszy od 31 grudnia 2026 r. Jeśli bank, o którym mowa w zdaniu pierwszym jest bankiem spółdzielczym, KNF oczekuje, że bank będzie utrzymywać WFD na poziomie co najmniej 20% począwszy od 31 grudnia 2028 r.”;

6) w Rekomendacji 4 skreśla się pkt. 4.3-4.5;

7) w całej Rekomendacji WFD każde użycie wyrazu „waga” zastępuje się wyrazem „współczynnik” w odpowiedniej liczbie i formie gramatycznej.

§ 3. Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji Nadzoru Finansowego.

§ 4. Uchwała wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.