Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 13 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 1515)

uchwala się, co następuje:

§ 1. Rondu położonemu na terenie miasta Drezdenko przy drodze wojewódzkiej nr 158 nadaje się nazwę - Rondo im. Jana Kilińskiego.

§ 2. Położenie ronda uwidoczniono na załączniku graficznym do niniejszej uchwały.

§ 2. Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Drezdenka.

§ 3. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubuskiego.

Załącznik do Uchwały Nr XIII/118/2015
Rady Miejskiej w Drezdenku
z dnia 28 października 2015 r.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 18 ust.2 pkt 13 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 1515) podejmowanie uchwał w sprawach nazw ulic i placów będących drogami publicznymi lub nazw dróg wewnętrznych w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych należy do wyłącznej właściwości rady gminy.

Na terenie miasta Drezdenko w ciągu drogi wojewódzkiej nr 158 zostało wybudowane rondo, które aktualnie nie posiada żadnej nazwy.

Z wnioskiem o nadanie nazwy dla ronda: Rondo im. Jana Kilińskiego do Burmistrza Drezdenka zwrócił się Cech Rzemiosł Różnych Międzychodzko-Drezdenecki w Międzychodzie. Wniosek swój uzasadania m.in. tym, iż Jan Kiliński jest patronem rzemiosła, a od jego nazwiska biorą się nazwy najwyższych odznaczeń rzemieślniczych "Medal Jana Kilińskiego" oraz odznaka honorowa "Szabla Kilińskiego".

Jan Kiliński - szkic biograficzny.

Jan Kiliński (ur. http://pl.wikipedia.org/wiki/1760w http://pl.wikipedia.org/wiki/Trzemesznow http://pl.wikipedia.org/wiki/Wielkopolska, zm. http://pl.wikipedia.org/wiki/28_styczniahttp://pl.wikipedia.org/wiki/1819w http://pl.wikipedia.org/wiki/Warszawa) - jeden z pułkowników powstania kościuszkowskiego, uczestnik spisków powstańczych, należał do Rady Warszawy od roku http://pl.wikipedia.org/wiki/1791. Z zawodu był http://pl.wikipedia.org/wiki/Szewstwo. Do Warszawy przybył w roku http://pl.wikipedia.org/wiki/1780, a w http://pl.wikipedia.org/wiki/1788roku uzyskał tytuł mistrza szewskiego. Był członkiem http://pl.wikipedia.org/wiki/Zwi%C4%85zek_Rewolucyjny. W dniach http://pl.wikipedia.org/wiki/17_kwietnia( http://pl.wikipedia.org/wiki/Wielki_Czwartek) i http://pl.wikipedia.org/wiki/18_kwietniahttp://pl.wikipedia.org/wiki/1794, w czasie http://pl.wikipedia.org/wiki/Insurekcja_warszawskastanął na czele ludu. Po dwóch dniach walk z silnym garnizonem rosyjskim, dowodzonym przez http://pl.wikipedia.org/wiki/Osip_Igelstr%C3%B6m, oswobodzono stolicę. http://pl.wikipedia.org/wiki/19_kwietniainsurekcja przyłączyła się do http://pl.wikipedia.org/wiki/Insurekcja_ko%C5%9Bciuszkowskai uznała http://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Ko%C5%9Bciuszkoza Najwyższego Naczelnika Siły Zbrojnej Narodowej. Władzę przejęła http://pl.wikipedia.org/wiki/Rada_Zast%C4%99pcza_Tymczasowa, do której Kiliński został powołany przez króla jako jedyny przedstawiciel średniego mieszczaństwa. http://pl.wikipedia.org/wiki/28_czerwcahttp://pl.wikipedia.org/wiki/1794roku Kiliński wysłał oddziały z Warszawy na front. http://pl.wikipedia.org/wiki/2_lipcahttp://pl.wikipedia.org/wiki/1794został mianowany przez Kościuszkę http://pl.wikipedia.org/wiki/Pu%C5%82kownik_%28stopie%C5%84_wojskowy%29i upoważniony do wystawienia pułku piechoty i objęcia w nim nominalnego dowództwa (XX regiment).
Po upadku powstania uciekł do Poznania, gdzie został aresztowany przez Prusaków i wydany Rosji. Po wyjściu z więzienia w http://pl.wikipedia.org/wiki/Twierdza_Pietropaw%C5%82owskaw http://pl.wikipedia.org/wiki/Sankt_Petersburgw http://pl.wikipedia.org/wiki/1796, zamieszkał w http://pl.wikipedia.org/wiki/Wilno, gdzie brał udział w konspiracji za co został ponownie pojmany przez Rosjan i wywieziony w głąb Rosji. Po powrocie z niewoli nie angażował się w życie publiczne. Pisał pamiętniki (wyd. pośmiertnie w 2 tomach - 1830 i 1899). Został pochowany pod kościołem na warszawskich http://pl.wikipedia.org/wiki/Cmentarz_Pow%C4%85zkowski, lecz jego mogiła została zniszczona w czasie przebudowy kościoła